Związek Zawodowy Pracowników Przemysłu Miedziowego skierował do Państwowej Inspekcji Pracy, skargę na prezesa jednej ze spółek kombinatu, z powodu łamania przez niego praw związkowych. Poniżej zamieszczamy odpowiedź Okręgowego Inspektora Pracy we Wrocławiu.
Do Okręgowego Inspektora Pracy Państwowej Inspekcji Pracy we Wrocławiu wpłynęła skarga przewodniczącego Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Miedziowego w Lubinie.
W skardze swojej przewodniczący żali się na prezesa Dolnośląskiej Spółki Inwestycyjnej, twierdząc, że Prezes Zarządu DSI nie chce utrzymywać żadnych kontaktów ("odmawiając spotkań z władzami związku i udzielania informacji o ważnych dla załóg sprawach") z Branżą Inwestycji i Usług ZZPPM.
W celu wyjaśnienia okoliczności i zarzutów zawartych w skardze, w dniu 26 marca 2001 r. przeprowadzono rozmowę z Panem Prezesem. W trakcie rozmowy oświadczył Pan, że nie podejmie współpracy z centralą ZZPPM, uzasadniając swoją decyzję faktem, że w DSI nie funkcjonuje zakładowa struktura ZZPPM, a natomiast współdziała Pan i nie widzi żadnych przeszkód w tym zakresie z zakładowymi organizacjami związkowymi ZZPPM istniejącymi w spółkach zależnych (spółkach "córkach" DSI). W trakcie spotkania oświadczył Pan również, że podejmie współpracę z Centrala ZZPPM, jeżeli otrzyma stosowne polecenia od Prezesa KGHM "Polska Miedź" S.A.
Analizując tok Pańskiego rozumowania należy stwierdzić, że:
- współpracuje Pan z zakładowymi organizacjami związkowymi działającymi w spółkach zależnych, nie widzi Pana możliwości i konieczności współdziałania z ponadzakładową organizacją związkową jaką jest Centrala ZZPPM i nie ma prawnej obligacji do takiej współpracy,
- selektywnie wybiera Pan instancje związkowe ZZPPM, z którymi chce współpracować.
W związku z powyższym wyrażam zdanie, że:
- nie przestrzega Pan ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o Związkach Zawodowych, która stanowi w art. 4 traktującym o uprawnieniach związku zawodowego w sposób następujący, cyt.
"Związki zawodowe reprezentują pracowników i inne osoby o których mowa w art. 2, a także bronią ich godności, praw oraz interesów materialnych i moralnych zarówno zbiorowych jak i indywidualnych";
- ustawa nie stanowi w relacjach z jakimi jednostkami organizacyjnymi, organami, osobami itp. związki zawodowe realizują te uprawnienia,
- art. 38 ustawy o Związkach Zawodowych stanowi, że "przepisy ustawy dotyczące związków stosuje się odpowiednio do organizacji związkowych, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 2", co powoduje, że praktycznie cała ustawa dotyczy również ponadzakładowych organizacji związkowych oprócz szczególnych uprawnień tych instancji, taksatywnie wymienionych,
- ponadzakładową organizację związkową to jest Międzyzakładową Komisję Koordynacyjną NSZZ "Solidarność", pomimo nieistnienia struktury zakładowej w DSI traktuje Pan odmiennie, czego dowodem są anonse w piśmie KZ NSZZ "S" PeBeKa S.A. Lubin "Twój głos" zamieszczone w numerach 9/10 i 11 z 2000 r.
Na zakończenie niniejszego pisma uprzejmie informuję Pana, że ustawa o Związkach Zawodowych określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a w związku z tym zgodnie z art. 9 Kp. jest przepisem prawa pracy, a w konsekwencji art. 18 Kp. daje Państwowej Inspekcji Pracy prawo ingerowania w stan stosunków powstających w relacji pracodawca - związki zawodowe.
Reasumując proszę o podjęcie działań zmierzających do przywrócenia stanu zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Od 21 maja br. w siedzibie Poznańsko-Pomorskiej Spółki Cukrowej S.A. w Poznaniu trwa akcja protestacyjno-okupacyjna przedstawicieli związków zawodowych działających w cukrowniach grupy kalisko-konińskiej tej spółki. Rada OPZZ Województwa Wielkopolskiego w pełni popiera akcję, która jest spowodowana brakiem decyzji w sprawie prywatyzacji tych zakładów. Zgadzamy się z opinią wszystkich związków działających w cukrowniach grupy kalisko-konińskiej, że odwlekanie prywatyzacji tych za- kładów może doprowadzić do pogorszenia się sytuacji ekonomicznej cukrowni i co nas szczególnie niepokoi, likwidacji miejsc pracy. Inwestorzy, którzy byli zainteresowani zakupem cukrowni grupy kalisko-konińskiej gwarantowali utrzymanie zatrudnienia w zakładach na obecnym poziomie przez co najmniej trzy lata oraz produkcji przez pięć lat. Uważamy, że w obecnej sytuacji na rynku pracy oraz gospodarczej państwa nie można odrzucać takiej oferty.
Szczególnie oburzeni jesteśmy faktem, że Prezes Zarządu Poznańsko-Pomorskiej Spółki Cukrowej S.A., pan Jerzy Kruszyński podejmował, bez konsultacji ze związkami zawodowymi i związkami plantatorów próby zmiany koncepcji prywatyzacji cukrowni. Za niedopuszczalne uważamy działania pana J. Kruszyńskiego, które miały na celu ograniczenie kompetencji zarządów spółek parterowych.
Dlatego apelujemy do Pani Minister o pilne podjęcie rozmów z protestującymi związkowcami w celu szybkiego rozwiązania problemu, zgodnie z interesem załogi, plantatorów oraz państwa.

Z poważaniem
Przewodniczący Rady OPZZ
Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu
Romuald Wojtkowiak
Poznań, 24 maja 2001 r.