Kronika Związkowa

15 marca 2001

Nr 18 ₍₂₉₉₎/2001

APEL HUTNIKÓW

Pracownicy zakładów pracy w całym kraju!!!

Pogłębia się dramat polskiego przemysłu. Kolejne gałęzie przemysłu chylą się ku upadkowi. Sytuacja ekonomiczna zakładów pracy dających nam i naszym rodzinom źródło utrzymania pogarsza się z dnia na dzień.
Następuje systematyczny spadek poziomu życia polskich rodzin, gwałtownie rośnie bezrobocie, które może dotknąć już każdego. Sytuacja taka jest nastęstwem i przykładem źle prowadzonej polityki gospodarczej, zapoczątkowanej jeszcze w okresie przeobrażeń ustrojowych w 1989 roku.
Informujemy Państwa, że wobec tych zagrożeń z dniem 7 marca 2001 r. na terenie Huty Katowice prowadzony jest protest głodowy pracowników z zakładów hutniczych skupionych w Związkowym Porozumieniu na Rzecz Obrony Miejsc Pracy. W chwili obecnej w głodówce biorą udział 23 osoby.
Dwóch naszych kolegów zostało odwiezionych do szpitala ze względu na pogarszający się stan zdrowia...
Zdajemy sobie sprawę, że nasz protest ma radykalną, dramatyczną formę. Zdajemy sobie jednak sprawę i z tego, że równie dramatyczna jest sytuacja hutnictwa oraz całego przemysłu, a co za tym kraju, w którym żyjemy - my i nasze rodziny.
Upadek Huty Katowice nie jest tylko i wyłącznie jej problemem, to także problem innych hut i setek firm w całym kraju z nią współpracujących, miast w których mieszkają pracownicy.
W takiej sytuacji Związkowe Porozumienie na Rzecz Obrony Miejsc Pracy, powstałe 2 grudnia 2000 r. w Hucie Katowice, w celu ratowania upadającej branży hutniczej wzywa wszystkie zakłady pracy z całego kraju do poparcia naszych działań prowadzonych w obronie miejsc pracy w polskim przemyśle.
Wzywamy wszystkich pracowników do oflagowania swoich zakładów pracy
oraz wstrzymania produkcji
w dniu 22 marca br. od godziny 12.00 na 15 minut.
Oczekujemy, że do tej formy protestu przyłączą się również pracownicy komunikacji miejskiej oraz wszyscy mieszkańcy kraju - poprzez włączenie klaksonów i syren.
Pamiętajmy, że tylko wspólne działanie "ponad podziałami" może zmusić Rząd do zmiany zabójczej polityki gospodarczej prowadzącej w prostej drodze do zagłady ekonomicznej naszego kraju.

Porozumienie Związkowe
na Rzecz Obrony Miejsc Pracy

PREZYDIUM OPZZ

W dniu 14 marca br. w Warszawie obradowało Prezydium OPZZ. Omówiono sytuację gospodarczą w Polsce oraz podwyżki opłat abonamentowych podjęte przez Telekomunikację Polską S.A. (zostanie opublikowane w "Kronice" nr 19). W obu tych sprawach Prezydium przyjęło stanowiska. Wiceprzewodniczący OPZZ Ryszard Łepik poinformował o pracach zespołu problemowego SLD w zakresie polityki rodzinnej i opieki społecznej. Stwierdził, że zostały uwzględnione podstawowe postulaty OPZZ zawarte w naszych dokumentach programowych.
Przewodniczący Federacji Hutniczych Związków Zawodowych Andrzej Gwiazda przedstawił sytuację w Huciew Katowice, gdzie w chwili obecnej trwa głodówka związkowców należących do Związkowego Porozumienia na Rzecz Obrony Miejsc Pracy. Prezydium stwierdziło, że solidaryzuje się z głodującymi hutnikami i sprawa ta zostanie poruszona w trakcie spotkania z Prezydentem RP.

U PREZYDENTA

14 marca br. Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski spotkał się z Prezydium Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. W trakcie spotkania Przewodniczący OPZZ Maciej Manicki przedstawił związkową ocenę sytuacji społeczno-gospodarczej w Polsce i przekazał przyjęte w tej sprawie Stanowisko Prezydium OPZZ. Podkreślił, że sprawdziły się dotychczasowe prognozy OPZZ dotyczące polityki gospodarczej i społecznej obecnego rządu, a także wskaźniki wzrostu bezrobocia. Przedstawił aktualną sytuację w przemyśle motoryzacyjnym i hutnictwie. Przewodniczący OPZZ zwrócił się do Prezydenta RP o podpisanie nowelizacji Kodeksu pracy w sprawie wprowadzenia 40-godzinnego, 5-dniowego tygodnia pracy oraz o nie podpisanie ustawy o reprywatyzacji. Przekazał prośbę ukraińskich związków zawodowych o poruszenie przez Prezydenta RP w rozmowie z Prezydentem Ukrainy sprawy ostatnich wydarzeń w Kijowie. Zaapelował do Prezydenta o aktywne objęcie patronatu nad rozmowami Kapitał - Praca, tj. rozmowami związki zawodowe - organizacje pracodawców, co jest niezwykle ważne dla pokoju społecznego w Polsce.
Prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego Sławomir Broniarz poprosił Prezydenta o szybkie spotkanie z kierownictwem ZNP w celu omówienia sytuacji w edukacji, co spotkało się z gorącym poparciem Prezydenta. Przewodniczący Federacji Hutniczych Związków Zawodowych Andrzej Gwiazda zwrócił się o podjęcie przez Kancelarię Prezydenta RP mediacji w konflikcie w przemyśle hutniczym.
Prezydent RP przedstawił najważniejsze problemy stojące przed Polską w najbliższych latach - wejście do Unii Europejskiej, w tym dostosowanie ustawodawstwa pracy do prawa UE, swoją wizję roli związków zawodowych w bezkonfiktowym tworzeniu konstytucyjnej formuły sprawiedliwości społecznej w Polsce.
Aleksander Kwaśniewski po raz pierwszy podał termin wyborów parlamentarnych - 23 września 2001 roku. Zwracając się do członków Prezydium OPZZ powiedział - "Reprezentujecie tą część społeczeństwa, która powinna mieć swoje przedstawicielstwo w parlamencie". Dodał również, że związki zawodowe nie powinny uczestniczyć w sprawowaniu władzy.
Prezydent zaprezentował swoje poglądy na obniżenie norm czasu pracy w Polsce i stwierdził, że podpisze nowelizację Kodeksu pracy w obecnym kształcie.
Omówił również uwarunkowania związane z reprywatyzacją, co zyskało aprobatę związkowców. Prezydent podkreślił, że kwestia stosunków polsko-ukraińskich jest w chwili obecnej priorytetowa dla Polski i zaapelował do OPZZ o utrzymywanie stałych, roboczych kontaktów z ukraińskimi związkowcami.

STANOWISKO PREZYDIUM
Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych
z dnia 14 marca 2001 r.
w sprawie sytuacji gospodarczej w Polsce

Gospodarka Polski gwałtownie hamuje. W ostatnim kwartale ubiegłego roku Produkt Krajowy Brutto wzrósł zaledwie o 2,2%. Gaśnie dynamika inwestycji, w tym zwłaszcza w przemyśle przetwórczym. Liczba pracujących w roku 2000 zmniejszyła się o kilkaset tysięcy.
Dramatycznie niepokojący jest poziom deficytu handlowego. Złotówka jest przewartościowana - osiągnęła poziom sprzed 19 miesięcy, gdy równolegle w tym samym czasie ceny towarów i usług konsumpcyjnych wzrosły o blisko 14%, a w przemyśle przetwórczym o około 11% - co zabójczo uderza w eksport. Ponadto przewartościowana złotówka pobudza import, sprzyjając importerom wygrywającym z polskimi producentami na polskim rynku, a także niszczy handel przygraniczny.
Wartość złotówki nie odzwierciedla kondycji polskiej gospodarki, jest wyłącznie odbiciem gier prowadzonych na rynku pieniężnym, do których włączają się także banki - zarówno te, do niedawna polskie, wyprzedane obcemu kapitałowi, jak i zagraniczne z siedzibą w Polsce. Kapitał spekulacyjny wywozi z naszego kraju niepomiernie wysokie zyski, zawdzięczając to głównie wysokim stopom procentowym. Uzyskiwane profity nie są nawet opodatkowane mimo, że nie ma żadnych przeszkód by to uczynić.
Takiej sytuacji nie wolno dłużej tolerować, jeśli nie chcemy zupełnej zapaści polskiej gospodarki i agonii polskich pracodawców. A do tego prowadzą działania rządu, prezesa NBP i Rady Polityki Pieniężnej.
Rząd podnosząc podatki pośrednie, w tym akcyzę przyspiesza procesy inflacyjne.
Bank centralny utrzymuje wysokie stopy procentowe argumentując to walką z inflacją, zapominając że inflację wywołuje także drogo pozyskiwany kredyt, który nie tylko nie sprzyja rozwojowi gospodarczemu, a wręcz go tłumi.
Osoby odpowiedzialne za wysokie stopy procentowe żądają obniżenia podatków dochodowych by w ten sposób zrekompensować lichwiarską cenę kredytów kreowaną tymi stopami. Brak koordynacji pomiędzy poczynaniami rządu i banku centralnego zagraża Polsce katastrofą finansową. OPZZ zwraca uwagę, że polska polityka monetarna stała się przedmiotem poważnej krytyki także na forum międzynarodowym, w tym na ostatnim, dorocznym spotkaniu przedstawicieli banków centralnych.
W Polsce nie ma żadnej koncepcji gospodarczej. Tak zwane studia sektorowe to nie powiązane ze sobą, pozostające w sferze życzeń, zamiary nie wspomagane mechanizmami finansowymi, w tym podatkowymi i kredytowymi. Jedynym wymiernym efektem chaotycznie prowadzonej restrukturyzacji zbyt dużej jednocześnie liczby sektorów polskiej gospodarki jest rosnąca liczba pracowników pozbawianych zatrudnienia.
Celem polskiej polityki gospodarczej nie może być głównie zwalczanie inflacji.
Celem polskiej polityki gospodarczej musi być przede wszystkim kreowanie rozwoju gospodarczego i stymulowanie wzrostu zatrudnienia. W wyniku spadku poziomu zatrudnienia maleje popyt wewnętrzny. W Polsce nie ma inflacji popytowej, związanej z nadmiarem pieniędzy na rynku - jest inflacja kosztowa wywoływana głównie przez rząd, prezesa NBP i Radę Polityki Pieniężnej. Wbrew często niewybrednym atakom na wysokość płac i ogólnych kosztów pracy, Główny Urząd Statystyczny wykazał zmniejszenie się udziału tych kosztów w ogólnych kosztach pracodawców.
Zdaniem OPZZ czas najwyższy zmienić politykę makroekonomiczną.
Nie wolno dalej tłumić popytu. Konieczne jest obniżenie stóp procentowych. Państwo musi kontrolować kursy walut zagranicznych. Niezbędne jest przywrócenie ceł na towary importowane, zagrażające miejscom pracy w Polsce oraz towary dotowane lub subsydiowane przez rządy innych państw. Celowe jest przywrócenie zniesionych zbyt pochopnie granicznych opłat importowych. Konieczna jest ochrona polskich producentów przed jawnym i ukrytym dumpingiem, przemytem, zalewem polskiego rynku towarami używanymi czy produkowanymi z dyskwalifikowanych gdzie indziej surowców.
W przeciwnym razie widmo katastrofy finansowej może stać się realnością. Polsce zupełnie realnie grozi recesja, zwłaszcza po wyprzedaży ostatnich dóbr narodowych.
To ugodziłoby w miliony pracowników, rolników, emerytów i rencistów.
Walka o miejsca pracy stałaby się zupełną iluzją.
OPZZ zwraca się do odpowiedzialnych za polską gospodarkę. Przyjmując wybór na Wasze funkcje przyjęliście odpowiedzialność, której od Was żądamy.

Prezydium OPZZ