Kronika Związkowa

13 marca 2001

Nr 17 ₍₂₉₈₎/2001

ZNP ZŁOŻYŁ W SEJMIE
PROJEKT NOWELIZACJI KARTY NAUCZYCIELA

Delegacja ZNP złożyła 12 marca br. na ręce marszałka Sejmu Macieja Płażyńskiego projekt nowelizacji Karty Nauczyciela. ZNP chce, by o wysokości całego wynagrodzenia nauczycieli decydował MEN w rozporządzeniu. Obecnie MEN w rozporządzeniu płacowym decyduje o wysokości wynagrodzenia zasadniczego. "Sztywny" jest także dodatek za wysługę lat. O wysokości pozostałych dodatków nauczycielskich decydują samorządy w regulaminach wynagradzania.
"Jest rzeczą niedopuszczalną, że obecnie istnieje 2813 regulaminów wynagradzania, czyli tyle, ile jednostek samorządu terytorialnego. Powoduje to, że wysokość wynagrodzenia nauczycieli jest pochodną zamożności gminy, w której pracują. Dochodzi do sytuacji, że sąsiadujące ze sobą placówki, podlegające różnym organom prowadzącym, wypłacają nauczycielom mocno różniące się kwoty wynagrodzeń" - powiedział Sławomir Broniarz, prezes ZNP.
ZNP zebrał 563 tysiące podpisów. Jak podkreślają związkowcy, pod projektem nowelizacji podpisali się nie tylko nauczyciele, ale i samorządowcy.
"Zarówno konstytucja, jak i dopełniająca ją ustawa o inicjatywie obywatelskiej dopuszcza możliwość składania projektów ustaw przez obywateli (...). Jest to istotny element opinii publicznej" - powiedział marszałek odbierając z rąk związkowców trzy symboliczne pudełka z podpisami. Zapewnił, że jak najszybciej - po spełnieniu wymogów formalnych (m.in. weryfikacja podpisów) - Sejm zajmie się projektem. W projekcie nowelizacji Karty złożonym przez ZNP znajduje się także zapis, że "średnia minimalna stawka wynagrodzenia zasadniczego stanowi co najmniej 75 proc. średniego wynagrodzenia nauczycieli". Zapis ten usunięty został przez Sejm z Karty Nauczyciela w grudniu 2000 r.
(PAP)

OŚWIADCZENIE

Z powodu wstrząsającej zbrodni dokonanej na pracownikach Kredyt Banku Komisja Kobiet OPZZ przekazuje rodzinom wyrazy najserdeczniejszego współczucia.
Równocześnie wyrażamy protest przeciwko zalewającej nas fali bandytyzmu oraz braku zdecydowanego przeciwdziałania ze strony właściwych organów państwa.
Solidaryzując się ze wszystkimi pracownikami, którzy narażani są na akty przemocy przy wykonywaniu pracy, oczekujemy zapewnienia większej ochrony ich zdrowia i życia ze strony pracodawców.
Komisja Kobiet OPZZ

W WOJEWÓDZTWIE PODLASKIM

STANOWISKO
Rady OPZZ Województwa Podlaskiego
w sprawie sytuacji społeczno-politycznej i gospodarczej w kraju i w województwie

Nie ulega wątpliwości, że nastroje społeczne są w stanie krytycznym. W każdej chwili grozi wybuch protestu na skalę nie mniejszą niż w 1980 roku. Skutki mogą być jednak znacznie dotkliwsze. Mało kto bowiem obecnie uwierzy w obietnice bez pokrycia, w słowa a nie czyny.
Po raz pierwszy w powojennej historii widmo głodu zajrzało w oczy większości społeczeństwa. Zwykły obywatel i jego rodzina muszą dziś odpowiedzieć na pytanie nie jak godziwie żyć, ale jak w ogóle przeżyć! Województwo podlaskie odczuwa to wyjątkowo boleśnie. A wszystko to dzieje się w sytuacji, gdy bezkarnie rosną fortuny wskutek wykorzystywania lub wręcz rozkradania ogólnonarodowego majątku, gdy nowobogaccy nie kryją wystawnego lub nawet hulaszczego stylu życia.
Szczególnie bolesną sprawą jest, iż biernie przyglądają się temu, a niekiedy nawet w tym uczestniczą, niektórzy ludzie mieniący się reprezentantami lewicy.
Statutowym i moralnym obowiązkiem nas związkowców jest nie tylko analiza tych patologicznych zjawisk, ale również protest i żądanie stosownych przeciwdziałań.
Dlatego żądamy od władz centralnych:
1. Zmiany polityki gospodarczej w trosce o poprawę warunków życia i bytu społeczeństwa oraz zwiększenia środków na aktywne formy walki z bezrobociem, pomoc społeczną, oświatę i ochronę zdrowia.
2. Niezwłocznego i surowego rozliczenia winnych obecnego kryzysu, w szczególności pozbawienia ich korzyści materialnych uzyskanych kosztem całego społeczeństwa.
Od lokalnych władz państwowych i samorządowych żądamy:
1. Podjęcia natychmiastowego dialogu - na szczeblu województwa i poszczególnych gmin - ze wszystkimi siłami politycznymi i organizacjami społecznymi w celu określenia najpilniejszych problemów i sposobów ich rozwiązania w imię racji ogólnoludzkich i ponadpartyjnych.
2. Niezwłocznego wdrożenia konkretnych działań zmierzających do ograniczenia bezrobocia, a nie ograniczenia się jedynie do mówienia o walce z bezrobociem.
3. Położenia kresu wykorzystaniu majątku państwowego i samorządowego w celach prywatnych i rządzącej opcji politycznej.
4. Zaprzestania dolewania oliwy do ognia poprzez podsycanie antagonizmów wyznaniowych i narodowościowych.
5. Nawiązania i aktywizacji kontaktów z sąsiednimi krajami w ramach tzw. wymiany przygranicznej, co jest wielką i dotąd całkowicie niewykorzystaną szansą naszego województwa.

Rada OPZZ Województwa Podlaskiego
Białystok, 15 lutego 2001 r.

STANOWISKO
Rady OPZZ Województwa Podlaskiego
w sprawie sytuacji w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego S.A. w Łapach

Z rosnącym niepokojem obserwujemy pogarszającą się z dnia na dzień sytuację ekonomiczną i pracowniczą w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego S.A. w Łapach.
Należy podkreślić, że nie jest ona wywołana postawą kierownictwa Zakładów czy załogi. Wręcz przeciwnie, wspólnie czynią one wszystko, co leży w ich mocy, aby ratować od upadku firmę o ponad 100-letniej renomie, a pracownikom i ich rodzinom zapewnić kawałek chleba.
Jest m.in. szansa na realizację w latach 2001-2003 wygranego przetargu na remont wagonów za ponad 90 mln złotych. Kolejarze z Łap napotykają jednak na barierę nie do przebicia. I to ustawioną przez kolegów z tej branży, w szczególności Dyrekcję Generalną PKP w Warszawie.
Od stycznia br. PKP nie regulują wobec ZNTK żadnych należności. Zaległości z tego tytułu sięgają wielu milionów złotych. Wskutek tego łapska spółka nie posiada środków pieniężnych nie tylko na realizację zobowiązań wobec ZUS czy Urzędu Skarbowego, ale też nawet na wypłatę wynagrodzeń.
ZNTK grozi upadłość, a załodze bezrobocie. PKP nie tylko nie płacą, a1e mnożą jeszcze różnego rodzaju przeszkody formalno-prawne.
Rośnie więc wśród pracowników ZNTK napięcie i zdeterminowanie, a dalszy rozwój wydarzeń może wymknąć się spod kontroli. Zrozpaczeni ludzie gotowi są nawet wyjść na tory.
Te Zakłady można i należy uratować! Znane są trudności jakie przeżywają restrukturyzowane PKP, ale to nie może być usprawiedliwienie. PKP muszą znaleźć środki i sposób na zrealizowanie swych zobowiązań wobec ZNTK. Wiele takich rozwiązań podpowiadają sami zainteresowani. Niestety, bez echa. Rozsądne i warte wdrożenia są też propozycje zawarte w stanowisku .Rady ds. Zaplecza Kolejnictwa przy Ministrze Transportu i Gospodarki Morskiej z l2 lutego 2001 r. Być może pojawią się też inne ciekawe pomysły.
Pora najwyższa zatem zasiąść do stołu rokowań. Dalsza gra w ciuciubabkę może mieć fatalne następstwa społeczne i gospodarcze nie tylko dla ZNTK, ale także dla całego regionu, a rykoszetem również dla PKP.
My, reprezentanci największego ugrupowania związkowego w województwie podlaskim, nie zostawimy naszych kolegów z Łap w biedzie służąc pomocą zarówno w negocjacjach, jak i w akcjach protestacyjnych.

Rada OPZZ Województwa Podlaskiego
Białystok, 15 lutego 2001 r.

ZESPOŁY BRANŻOWE OPZZ: KOLEJNICTWO

Z udziałem przewodniczącego OPZZ Macieja Manickiego w dniu 1 marca br. odbyło się kolejne posiedzenie zespołu branżowego OPZZ ,,Kolejnictwo". Obradami kierował koordynator Witold Olczyk, przewodniczący Związku Zawodowego Dyspozytorów PKP.
W pierwszej części obrad zebrani wysłuchali informacji przygotowanej przez Lidię Przeździak z Wydziału Organizacyjnego na temat aktualnej sytuacji prawnej, dotyczącej powołania pierwszej Rady Nadzorczej PKP S.A. w części pracowniczej. Zapoznali się również z prawnymi możliwościami zaskarżenia decyzji podjętej przez ministra transportu i gospodarki morskiej w tej sprawie. W trakcie dyskusji związkowcy wskazywali na ewidentne złamanie przepisów prawa w części dotyczącej trybu wyboru członków do pierwszej Rady Nadzorczej PKP S.A. w części pracowniczej przez ministra Jerzego Widzyka. Przyjęli Uchwałę w sprawie wystąpienia do sądu rejestrowego celem stwierdzenia nieważności jej wyboru.
W drugiej części obrad uczestnicy posiedzenia wysłuchali informacji przewodniczącego OPZZ Macieja Manickiego na temat okoliczności i przyczyn porozumienia zawartego w dniu 15 grudnia 2000 r. pomiędzy OPZZ a Federacją Związków Zawodowych Pracowników PKP warunkującego możliwość podpisania porozumienia z Sojuszem Lewicy Demokratycznej tej organizacji związkowej, a skutkującego m.in. udziałem jej przedstawiciela w Radzie Polityczno-Programowej SLD. Związkowcy wskazywali przy tym na zagrożenia, jakie mogą wynikać z faktu podpisania porozumienia w codziennej działalności ich ogólnokrajowych organizacji związkowych.
Karol Gill, przewodniczący Rady Krajowej Autonomicznych Związków Zawodowych Transportu Kolejowego, poinformował zebranych o niezgodnych z prawem praktykach pobierania opłat przez sądy pod tytułem ,,opłaty kancelaryjne" przy rejestracji organizacji związkowych lub dokonywaniu przez nie jakichkolwiek zmian w dokumentach sądowych, podczas gdy organizacje związkowe w myśl przepisów prawa są ze wszelkich opłat sądowych zwolnione.
Członkowie zespołu zgodzili się z propozycją koordynatora W. Olczyka, aby określić zasady postępowania w oparciu o które kandydaci na posłów i senatorów zgłaszani przez poszczególne ogólnokrajowe organizacje związkowe, stanowiliby wspólną reprezentację branży ,,Kolejnictwo".
Przybyły na posiedzenie Witold Gadomski z Wydziału Polityki Społecznej udzielił odpowiedzi na pytania zgłoszone przez Stanisława Piwońskiego, przewodniczącego Związku Zawodowego Pracowników Warsztatowych, w kwestii dotyczącej nabywania uprawnień emeryta kolejowego po 2006 r. w oparciu o Ustawę o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a także poinformował związkowców o działaniach wydziału w tej sprawie.
(WS OPZZ)