Kronika Związkowa

12 marca 2001

Nr 16 ₍₂₉₇₎/2001

S e m i n a r i u m:

ZWIĄZKI ZAWODOWE WOBEC AKTUALNEJ POLITYKI GOSPODARCZEJ
I SYTUACJI NA RYNKU PRACY

W dniu 11 marca br. w Warszawie odbyło się seminarium naukowe pod powyższym tytułem, w którym wzięli udział działacze związkowi, eksperci, naukowcy i dziennikarze: prof. dr hab. Jerzy Chłopecki, prof. dr hab. Zygmunt Cybulski, red. Irena Dryll ("Nowe Życie Gospodarcze"), red. Paweł Dybicz ("Przegląd"), prof. dr hab. Juliusz Gardawski, prof. dr hab. Leszek Gilejko, prof. dr hab. Marek Góra, prof dr hab. Mieczysław Kabaj, red. Rafał Kalukin ("Gazeta Wyborcza"), dr Mieczysław Krajewski, przewodniczący OPZZ Maciej Manicki, prof. dr hab. Karol Modzelewski, dr Maria Mossakowska, red. Stanisław Nowakowski ("Nowy Tygodnik Popularny"), dr Janusz Obodowski, doc. dr hab. Włodzimierz Pańków, dr Wojciech Pulikowski, wiceprzewodniczący OPZZ Ryszard Łepik, prof. dr hab. Antoni Rajkiewicz, wiceprzewodnicząca OPZZ Wiesława Taranowska, prof. dr hab Andrzej Tymowski, red. Mieczysław Wodzicki ("Trybuna"), red. Krzysztof Wolicki. Ze względu na chorobę nie przybył Jacek Kuroń.
Zebrani uznali, że zbyt wielką wagę przywiązuje się do kwestii "liberalizacji prawa pracy" i obniżenia podatków dla najlepiej zarabiających jako głównych czynników w walce z bezrobociem. Za szczególnie ważny problem uznano wyż demograficzny. Wskazano, że walka z bezrobociem wymaga podjęcia wielokierunkowych działań, w tym wielu proponowanych przez prof. M. Kabaja w "Programie przeciwdziałania bezrobociu".

W HUCIE KATOWICE

Oświadczenie Związkowego Porozumienia
na Rzecz Obrony Miejsc Pracy

Trwa dramat polskiego hutnictwa i koksownictwa.
Pomimo zapewnień strony rządowej składanych nam od listopada ub.r. przez najwyższych rangą przedstawicieli Rządu RP, w dalszym ciągu brak jest programu naprawczego branży hutniczo-koksowniczej wraz z zapewnieniem źródeł jego finansowania.
Sytuacja taka powoduje, iż stale ograniczane są moce produkcyjne naszych zakładów, pogarsza się ich sytuacja finansowa oraz narasta zagrożenie likwidacji miejsc pracy.
Brak żądanych przez Nas działań Rządu RP, ignorancja ekonomiczna oraz dyletanctwo niektórych jego przedstawicieli doprowadziło m.in. do sytuacji, że byt jednego z głównych zakładów branży hutniczo-koksowniczej - Huty Katowice S.A. - jest zagrożony.
Już za parę dni, tj. 11 marca br. możemy być bowiem świadkami rozpoczęcia się procesu likwidacji tego zakładu, dokonywanego rękami banków oddanych przez polski rząd w zachodnie ręce.
Blokowanie przez te banki wszystkich kont Huty Katowice - działania takie mają być realizowane począwszy od 11 marca br. - prowadzi w prostej drodze zarówno do upadłości tej huty jak i likwidacji, dziesiątek tysięcy miejsc pracy w zakładach z nią współpracujących w regionie Śląska, Zagłębia i Opolszczyzny.
Wobec tej sytuacji oraz faktu, iż brak gospodarczej strategii Rządu RP to w istocie wyrażenie przez władze naszego kraju zgody na takie postępowanie banków - będące sabotażem gospodarczym i działaniem na szkodę polskiej, gospodarki - informujemy, że:
od godz. 15.00 dnia dzisiejszego na terenie Huty Katowice S.A.
rozpoczyna się protest głodowy pracowników HK S.A.
W ramach wyżej wymienionego protestu ilość głodujących osób będzie codziennie powiększana o kolejnego przedstawiciela zakładu branży hutniczo-koksowniczej.
Żądając podjęcia przez polski Rząd natychmiastowych działań przeciwdziałających upadkowi Huty Katowice S.A. informujemy, że nasz desperacki krok będzie kontynuowany, aż do chwili przybycia do Huty Katowice przedstawicieli Rządu RP i przedstawienia przez nich wiarygodnego programu naprawczego branży hutniczo-koksowniczej zapewniającego m.in. jej oddłużenie i dalszy rozwój technologiczny.
Nie przybycie pełnomocnych przedstawicieli Rządu na rozmowy do Huty Katowice do dnia 12.03. 2001. doprowadzi do eskalacji naszych działań.
Huta Katowice - Dąbrowa Górnicza, 7 marca 2001 r.

W piątek 9 marca br. ponad stuosobowa grupa związkowców pikietowała pod oddziałami banków w Katowicach, Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej. W chwili obecnej (poniedziałek, 12.03.2001 r.) w Hucie Katowice prowadzi głodówkę 33 pracowników - red. "Kroniki związkowej".

SPRAWY EMERYTÓW

Stanowisko Komisji Weteranów Pracy OPZZ

Komisja Weteranów Pracy OPZZ z udziałem wiceprzewodniczącego OPZZ Ryszarda Łepika - obradująca w dniu 7 marca 2001 r. - dokonała oceny bytowej i opieki zdrowotnej emerytów i rencistów. Komisja dokonała szczególnie oceny zasady waloryzacji emerytur i rent oraz jednorazowego wyrównania z tytułu niedoszacowania ubiegłorocznej waloryzacji emerytur, wynikającej z błędnej prognozy inflacyjnej.
Komisja stwierdziła, że wbrew temu co mówi rząd - wyrównanie obejmuje tylko ubiegły rok, a za pierwsze pięć miesięcy tego roku emeryci otrzymają zaniżone świadczenia. W ten sposób rząd postanowił zaoszczędzić na emerytach i rencistach - żyjących w większości poniżej minimum socjalnego - około 1,5 mld zł. Komisja postanowiła ponownie wystąpić z żądaniem przywrócenia 100% kwoty bazowej emerytom i rencistom oraz dokonania zmiany zasady waloryzacji emerytur i rent z cenowo-kosztowej na płacową. Wobec dramatycznej sytuacji bytowej emerytów i rencistów oraz niespotykanie rozbudowanej strukturze zarządzania i arogancji rządu - Komisja postanowiła wystąpić do ponad 7 milionowej rzeszy emerytów i rencistów z apelem o głosowanie w przyszłych wyborach na tych kandydatów do parlamentu, którzy widzą problemy emerytów i rencistów nie tylko w dniu wyborów.
Przewodniczący
Komisji Weteranów Pracy OPZZ
Eugeniusz Mielnicki

LIST EMERYTÓW I RENCISTÓW DO PREMIERA

PAN JERZY BUZEK
PREMIER RZĄDU RP
WARSZAWA

Stanowisko ze spotkania Emerytów, Rencistów i Osób Niepełnosprawnych,
odbytego dnia 23 lutego 2001 r. w Katowicach

My niżej podpisani z oburzeniem przyjmujemy działania polskiego rządu dyskryminującego grupę społeczną jaką są emeryci, renciści i osoby niepełnosprawne.
W okresie sprawowania władzy przez koalicję AWS-UW, a obecnie AWS stwierdzamy, że nastąpiło pogorszenie warunków życia emerytów, rencistów i osób niepełnosprawnych.
Swoje najlepsze lata poświęciliśmy odbudowie, rozbudowie Ojczyzny bez względu na ustrój i poglądy polityczne.
Ograniczenie prawa do dodatkowej pracy, nie rewaloryzowanie świadczeń emerytalnych, rentowych, likwidacja stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych, źle przeprowadzona reforma służby zdrowia i wiele innych spraw pozwala przypuszczać, że ten rząd zmierza do celowej eutanazji tej grupy społecznej.
Jesteśmy ludźmi!
Jeżeli rząd tego nie dostrzega bo uważa, że nasza pamięć jest słaba to niech weźmie pod uwagę, że aktualna ekipa rządząca dojdzie do wieku emerytalnego i znajdzie się w sytuacji podobnej do naszej.
Chcemy godnie żyć!!!
Nie chcemy by dzielono nas na lepszych i gorszych.

Komisja Emerytów i Rencistów
OPZZ Województwa Śląskiego
Przewodniczący
Janusz Kielichowski

Stanowisko Prezydium Zarządu Głównego ZNP w sprawie waloryzacji emerytur i rent
przyjęte 19 lutego 2001 roku

Prezydium Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego po raz kolejny protestuje przeciw przyjętej przez Sejm RP ustawie budżetowej. W ustawie budżetowej na rok 2001 przyjęto wskaźnik inflacji w wysokości 7% i zapisano realny wzrost świadczeń emerytalno-rentowych o 0,4%.
Doświadczenie 2000 roku powoduje obawę, że podobnie jak w roku ubiegłym, tak i teraz przyjęto zaniżony wskaźnik inflacji, co będzie skutkowało zaniżeniem waloryzacji świadczeń w 2001 roku, a zamiast realnego wzrostu nawet w tak znikomej wielkości obniży się siła nabywcza emerytur i rent.
Waloryzowanie świadczeń dopiero w połowie roku kalendarzowego jest dodatkowym zaniżeniem rocznego przychodu z pobieranej emerytury lub renty.
Nie do przyjęcia jest polityka społeczna władz, rozwiązująca problemy finansowe skarbu państwa kosztem ludzi starych, spracowanych i chorych, a polegająca na celowym zaniżaniu wskaźników inflacji rocznej w kolejnych ustawach budżetowych. Nie akceptujemy żadnych rozwiązań prowadzących do poszerzenia kręgów ludzi upokorzonych, żyjących na granicy ubóstwa.
Emeryci i renciści, tak ciężko znoszący trudy życia w okresie swojej starości, borykający się z brakiem środków finansowych na najskromniejsze przeżycie i zakup leków, domagają się waloryzowania świadczeń w miesiącu marcu każdego roku kalendarzowego (po przyjęciu budżetu) z wyrównaniem od stycznia, ponieważ od tego miesiąca następują lawinowo podwyżki cen artykułów i usług.
Ponadto żądamy pilnego rozpatrzenia projektu ustawy "O zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS" zgłoszonego przez grupę posłów SLD do Marszałka Sejmu i skierowanego przez Komisję Nadzwyczajną Sejmu do dalszych prac w specjalnie w tym celu powołanej podkomisji. Mija prawie rok od ostatniego posiedzenia wspomnianej podkomisji.
Emeryci i renciści z nadzieją oczekujący pozytywnego zakończenia prac i przyjęcia ustawy, która umożliwi przywrócenie im 100% podstawy wymiaru świadczenia (obniżonego - jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w dniu 10 stycznia 1995 roku - niezgodnie z Konstytucją RP), mogą nigdy nie doczekać się szczęśliwego rozwiązania ich problemu, jeśli Marszałek Sejmu RP będzie tolerował niefrasobliwość i obstrukcjonizm posłów zobowiązanych do prac szczegółowych nad rozpatrywanym projektem ustawy.
Mamy nadzieję, że władze ustawodawcze i wykonawcze Rzeczypospolitej Polskiej wezmą pod rozwagę problemy nurtujące rzeszę emerytów i rencistów (nie tylko byłych pracowników oświaty) i zgodnie z Konstytucją RP (szczególnie art. 30, art. 67 ustęp 1, art. ó8 ustęp 3) oraz poczuciem sprawiedliwości społecznej rozwiążą je, zanim los emerytów i rencistów stanie się znów sztandarowym hasłem wszystkich partii politycznych w nadchodzących wyborach.

Za Prezydium ZG ZNP:
Prezes ZNP
Sławomir Broniarz