20 grudnia 2000 roku, po ciężkiej chorobie zmarł Józef Wiaderny, przewodniczący Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. Urodził się 8 marca 1943 r. w Maleńcu koło Końskich. Pracę zawodową rozpoczął w 1962 roku w Opoczyńskich Zakładach Przemysłu Terenowego w Opocznie na stanowisku mistrza produkcji. Następnie, po ukończeniu Technikum Hutniczego, od 1966 roku pracował w Hucie im. Lenina (obecnie im. T. Sendzimira) w Zakładzie Wielkopiecowym jako pierwszy nagrzewnicowy IV wielkiego pieca. W tym samym roku wstąpił do Związku Zawodowego Hutników, a w 1978 został wybrany przewodniczącym Rady Zakładowej ZZH na tym wydziale. W roku 1980 wybrano Go sekretarzem Związkowej Rady Kombinatu, którą to funkcję pełnił do 13 grudnia 1981 r.

Po zawieszeniu działalności związków zawodowych pracował na stanowisku mistrza w Zakładzie Usług Socjalnych huty. Od 1982 roku współtworzył nowo powstające organizacje związkowe w kombinacie i Federację Hutniczych Związków Zawodowych, która była pierwszą w kraju ponadzakładową strukturą branżową. Miedzy innymi z inicjatywy tej federacji 24 listopada 1984 roku powstało OPZZ. W lutym 1985 roku podjął pracę w OPZZ w Warszawie. Był między innymi kierownikiem Wydziału Kadr i Służb Pracowniczych, a następnie dyrektorem Biura OPZZ. Od 1989 roku był członkiem Rady OPZZ. Na II Kongresie w czerwcu 1990 r. został wybrany do Prezydium Rady OPZZ.

Na III Kongresie OPZZ w 1994 r. wybrany wiceprzewodniczącym OPZZ. 26 września 1996 roku Rada OPZZ wybrała Go na funkcję przewodniczącego Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. W wyborach parlamentarnych 21 września 1997 r. otrzymał największą liczbę głosów spośród wszystkich kandydatów ubiegających się o mandat poselski z województwa kieleckiego.

Na pierwszym posiedzeniu Klubu Parlamentarnego SLD został wybrany w skład jego Prezydium. Pełnił też funkcję przewodniczącego Zespołu Posłów i Senatorów Związkowych.

Z jego inicjatywy powołano Międzyzwiązkowy Komitet Koordynacyjny Na Rzecz Zmiany Polityki Społeczno-Gospodarczej Rządu, zrzeszający praktycznie wszystkie, oprócz NSZZ "Solidarność", polskie związki zawodowe. Za jego kadencji OPZZ mocno uaktywnił się w walce o sprawy ludzi pracy. Z ogromną konsekwencją i determinacją wywierał presję na rządzących by przestrzegali obowiązujące w Polsce prawo. Jako prze wodniczący największej polskiej centrali związkowej i poseł na Sejm RP walczył skutecznie o obronę praw pracowniczych. Pod Jego przewodnictwem odbyły się wielkie demonstracje związkowe w Warszawie. Również dzięki jego staraniom OPZZ zaczął przełamywać izolację w międzynarodowym ruchu związkowym. Jego zasług dla polskiego i międzynarodowego ruchu zawodowego nie sposób przecenić.