Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych na wniosek zespołu branżowego "Przemysł Surowcowo-Energetyczny" zwraca się do Pana o podjęcie działań interwencyjnych wobec ministra skarbu państwa, który uchyla się od odpowiedzi na postulaty zgłaszane przez związki zawodowe działające w przedsiębiorstwie Polskie Górnictwo Naftowe i Gazowe S.A., w wyniku czego przedłuża się trwający w tym przedsiębiorstwie spór zbiorowy.
OPZZ podziela pogląd Federacji Związków Zawodowych Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, że aktualna trudna sytuacja finansowa firmy została spowodowana głównie realizacją decyzji rządu, a szczególnie brakiem rekompensaty strat poniesionych w wyniku przejścia w dostawach gazu na rozliczenia dolarowe z Rosją oraz brakiem rekompensaty strat poniesionych w wyniku realizacji i polityki państwa w postępowaniach ugodowych z firmami dłużnikami znajdującymi się na krawędzi upadłości.
Uważamy, że Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. ma prawo domagać się od rządu rozwiązań kompensujących te straty. Kolejny raz wyrażamy duże zaniepokojenie próbami destabilizowania sytuacji i w branży górnictwa naftowego i gazownictwa. Uważamy, że do takich należą zamiary Ministerstwa Skarbu Państwa dotyczące restrukturyzacji, która ma polegać na podzieleniu branży na drobne podmioty gospodarcze o ograniczonej skuteczności i zdolności do działalności gospodarczej.
Podtrzymujemy stanowisko Prezydium OPZZ wyrażone 12 kwietnia 2000 r., że realizacja pomysłu całkowitego rozbicia polskiego górnictwa naftowego i gazownictwa może doprowadzić do utraty kontroli nad bardzo ważną strategicznie branżą. Może to stanowić równocześnie zagrożenie dla bezpieczeństwa energetycznego państwa w zakresie dostaw gazu. Działania takie mogą również prowadzić do uzależnienia Polski od potężnych (i ciągle konsolidujących się) przedsiębiorstw zagranicznych, walczących o nowe rynki, w tym rynek polski. Nie bez znaczenia jest również fakt, że zaproponowana forma restrukturyzacji pozbawia pracowników znacznej części nabytych praw do akcji spółki.
Działające w PGNiG S.A. związki zawodowe żądają realizacji rozsądnej polityki prowadzonej wobec przedsiębiorstwa w interesie państwa, a równocześnie jego załogi. W tych sprawach mogą one liczyć na pełne poparcie branży "Przemysł Surowcowo-Energetyczny". Wzywamy strony sporu zbiorowego, w tym przedstawicieli rządu, do szybkiego podjęcia jednoznacznych konstruktywnych rozmów mających na celu znalezienie optymalnych rozwiązań, które pozwoliłyby na rozwiązanie obecnego konfliktu.

Z poważaniem
Wiceprzewodniczący OPZZ
Jan Guz
Warszawa, 29 listopada 2000 r.

Uważamy, że dążenia do zwiększenia produktywnego zatrudnienia musi być podporządkowana cała polityka społeczno-gospodarcza i każda rządowa bądź samorządowa decyzja podejmowana w tym przedmiocie. Za najpilniejsze działania wynikające z sytuacji na przedstawianym dzisiaj rynku pracy uznajemy:
- zastąpienie wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby (35 dni) zasiłkiem finansowanym przez ZUS,
- nowelizacja ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, w ten sposób żeby z tych środków mogły korzystać osoby pobierające świadczenia bądź zasiłek przedemerytalny.
- włączyć do uprawnień korzystania z zasiłku dla bezrobotnych, osoby wykonujące pracę opłacaną periodycznie na tzw. umowach zleceniach, jeżeli spełnia warunki określone w ustawie "o zatrudnieniu" w przedmiocie ilości przepracowanych miesięcy.
- znowelizować ustawę "o zatrudnieniu" w taki sposób, żeby osoba wykonująca pracę przez 8 miesięcy a nie 12 miała prawo do zasiłku. Wynika to z "sezonowości" zapotrzebowania na pracę - budownictwo, rolnictwo, turystyka, prace interwencyjne, roboty publiczne - marzec-listopad,
- włączyć do robót publicznych, mieszkaniowe budownictwo komunalne i spółdzielcze,
- wprowadzić nowy system ulg podatkowych dla osób prowadzących działalność gospodarczą - jeżeli faktycznie utworzą trwałe miejsca pracy,
- tworzyć lokalno-samorządowe fundusze poręczeniowe na zabezpieczenie pożyczek z Funduszu Pracy na uruchomienie własnej działalności gospodarczej przez bezrobotnego lub na tworzenie nowych miejsc pracy,
- zmniejszyć stopę oprocentowania pożyczek udzielanych z Funduszu Pracy do 8-10% w skali rocznej,
- zwiększenie środków na pomoc społeczną,
- zwrócić się do Sądu Najwyższego o dokonanie wykładni art.37 j ust.5 Ustawy "o zatrudnieniu i bezrobociu" (art. 22 Ustawy o związkach zawodowych) w przedmiocie uprawnień do wysokości 160% zasiłku przedemerytalnego w przypadku zwolnienia pracowników z przyczyn zakładu pracy na terenie Powiatowego Urzędu Pracy. Wykładania ta jest konieczna ze względu na fakt odmiennej interpretacji przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej niż brzmi przepis tego artykułu. Ta odmienna wykładania MPiPS tego przepisu wprowadza duże zamieszanie w terenie przy przyznawaniu wysokości świadczenia, o którym mowa.
Rada zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Zespołowi Posłów OPZZ i samorządom według właściwości.

Kielce, 14 listopada 2000 r.

Prezydium Rady Województwa Wielkopolskiego OPZZ popiera wszystkie formy protestu pracowników służby zdrowia, szczególnie pielęgniarek i położnych walczących o poprawę warunków pracy i płacy.
Reforma służby zdrowia, bez zwiększenia zakładów finansowych doprowadziła do totalnej zapaści tej tak ważnej społecznie sfery życia publicznego. Cierpią na tym pacjenci, ale także pracownicy resortu zdrowia.
Reforma służby zdrowia zdecydowanie pogorszyła stan opieki zdrowotnej w Polsce.Niskie nakłady na zdrowie w dużej części przeznaczone są na rozbudowaną biurokrację (Kasy Chorych), a pacjenci zmuszeni są do leczenia odpłatnie.
Prezydium RWW OPZZ w pełni popiera protesty środowiska służby zdrowia i oczekuje od rządu oraz władz lokalnych właściwej reakcji na słuszne postulaty pielęgniarek i położnych.

Za Prezydium RWW OPZZ
Przewodniczący Rady
Romuald Wojtkowiak
Poznań, 27 listopada 2000 r.

Stanowisko Rady Województwa 0polskiego OPZZ w sprawie trwającego ogólnokrajowego protestu pielęgniarek i położnych

Zła w założeniach i nieudolnie przeprowadzona reforma po raz kolejny owocuje protestami i desperacją pracowników służby zdrowia.
Najbardziej, jak zwykle są poszkodowani pracownicy o niskich zarobkach, które w służbie zdrowia niestety nie korelują z odpowiedzialnością i uciążliwością wykonywanych obowiązków. Niskie, wręcz głodowe wynagrodzenia, zwłaszcza średniego personelu medycznego - pielęgniarek i położnych, trudne warunki pracy, psychiczne obciążenia popychają ich do desperackich kroków w głodówką włącznie.
Najgorsza w tym jest beznadziejność, bezradność i bezsilność, a nade wszystko brak pewnego i kompetentnego adresata, a więc nie ma partnera do rozmów. Pracodawcy bowiem są prawdopodobnie bez grosza, a rząd RP jak oświadcza, nie jest stroną w tej sprawie. Rada Województwa Opolskiego OPZZ, podobnie jak większość naszego społeczeństwa, w pełni popiera żądania Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych i solidaryzuje się ze wszystkimi podejmowanymi przez związek formami protestu.
Sądzimy i mamy nadzieję, że wreszcie zwycięży rozwaga, rozsądek i zwykła ludzka przyzwoitość i odpowiedzialni za ten stan rzeczy znajdą sposób na zozwiązanie tego bolesnego problemu.

Rada Województwa
Opolskiego OPZZ

Opole, 30 listopada 2000 r.