Jesteś tutaj:

Trójstronna Komisja do Spraw Społeczno-Gospodarczych, Komunikaty i Uchwały

Stanowisko wspólne Prymasa Polski, Kardynała Józefa Glempa oraz przedstawicieli reprezentatywnych związków zawodowych i organizacji przedsiębiorców (plik PDF)

 

Informacje bieżące

 

OŚWIADCZENIE strony pracowników Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych

(Warszawa, 2 czerwca 2008 r.)

W związku z istotnymi różnicami w interpretacji ustaleń Prezydium Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych odbytego w dniu 21 maja 2008r. strona pracowników oświadcza, że przyjmuje następującą interpretację ustaleń z tego posiedzenia:
1. Strony zgodziły się że po wycofaniu przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej
z ustawowego trybu konsultacji projektu nowej ustawy o emeryturach dla osób pracujących w warunkach szczególnych i szczególnym charakterze podjęta będzie w ramach zespołów komisji trójstronnej w terminie do 10 czerwca br. próba poszukiwania kompromisu.
2. Jeżeli rozmowy w tym terminie nie zakończą się powodzeniem uznano, że prace
i uzgodnienia w obszarze systemu emerytalnego będą intensywnie kontynuowane w zespołach nawet w sytuacji, gdy do konsultacji społecznych w trybie art.19 ustawy o związkach zawodowych zostanie skierowany projekt rządowy jeszcze nie zaakceptowany przez partnerów.
3. Skierowanie przez stronę rządową do prac legislacyjnych w Sejmie nie uzgodnionego projektu oznaczać będzie, że zostały zakończone rozmowy prowadzone w Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych, zgodnie z Uchwałą nr 31, w obszarze systemu emerytalnego.

Popisy: Wiesław Siewierski, Janusz Śniadek, Jan Guz


* * *


STANOWISKO STRONY PRACOWNIKÓW TRÓJSTRONNEJ KOMISJI DO SPRAW SPOŁECZNO–GOSPODARCZYCH


w sprawie złamania zasad dialogu społecznego podczas posiedzenia Podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia poselskiego projektu ustawy o szczególnych uprawnieniach pracowników zakładów opieki zdrowotnej w dniu 29 maja 2008 r.

I.
W dniu 29 maja 2008 r. odbyło się posiedzenie Podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia poselskiego projektu ustawy o szczególnych uprawnieniach pracowników zakładów opieki zdrowotnej (druk sejmowy nr 286).
Projekt ww. ustawy jako jeden z pakietu ustaw zdrowotnych przedstawionych przez Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska jest przedmiotem szczególnego zainteresowania organizacji związkowych z uwagi na zawarte w nim regulacje dotyczące problematyki spraw pracowniczych w ochronie zdrowia.
II.
Na posiedzeniu Podkomisji posłowie Lewicy i PiS złożyli wniosek o zawieszenie prac Podkomisji argumentując, iż sprawy pracownicze są integralnie związane z ustawą o zakładach opieki zdrowotnej, nad którą prace – na wniosek 3 reprezentatywnych central związkowych - zostały wstrzymane decyzją Podkomisji rozpatrującej projekt ustawy o zoz w dniu 27 maja 2008 r.
Strona społeczna poparła wniosek posłów wnioskodawców o zawieszenie prac nad ustawą o szczególnych uprawnieniach pracowników zakładów opieki zdrowotnej. Uznaliśmy, że bez przedstawienia przez stronę rządową spójnej koncepcji zmian właścicielskich w ochronie zdrowia na forum Trójstronnego Zespołu do Spraw Ochrony Zdrowia oraz w kontekście wstrzymania prac nad ustawą o zakładach opieki zdrowotnej – dyskusja dotycząca spraw pracowniczych jest bezprzedmiotowa.
W toku debaty poselskiej przewodniczący Podkomisji ograniczył stronie społecznej prawo głosu, dopuszczając zaledwie dwóch spośród wielu zgłaszających się przedstawicieli.
Wobec zaistniałego faktu, jak też ze względu na wynik głosowania i decyzję Podkomisji o dalszym procedowaniu nad projektem ustawy o szczególnych uprawnianych pracowników zakładów opieki zdrowotnej – reprezentatywne centrale związkowe oraz inni przedstawiciele strony społecznej opuścili obrady Podkomisji.
Na znak solidaryzmu ze stroną społeczną – posiedzenie opuściło część posłów Podkomisji.
III.
Strona pracownicza Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych jednoznacznie uważa, iż wydarzenia jakie miały miejsce na posiedzeniu Podkomisji w dniu 29 maja 2008 r. świadczą o złamaniu zasad dialogu społecznego i braku respektowania ustawowego prawa partnerów społecznych do wyrażania opinii w sprawach istotnych dla środowiska pracowniczego.
Niedopuszczalnym jest, by posłowie Platformy Obywatelskiej - przy braku sprzeciwu strony rządowej obecnej na posiedzeniu Podkomisji ograniczali prawo partnerów społecznych do przedstawiania opinii środowiska.
IV.
Żądamy po raz kolejny:
• przedstawienia przez stronę rządową spójnej Koncepcji zmian właścicielskich w ochronie zdrowia na forum Trójstronnego Zespołu do Spraw Ochrony Zdrowia, zgodnie z ustaleniami Prezydium TK z dnia 21 maja 2008 r.
• pilnego zwołania Trójstronnego Zespołu do Spraw Ochrony Zdrowia i podjęcia dialogu z partnerami społecznymi w zakresie szeroko rozumianej problematyki przekształceń właścicielskich i spraw pra-cowniczych w ochronie zdrowia
• konsultacji społecznych zagwarantowanych w usta-wie o związkach zawodowych
● za OPZZ: Urszula Michalska
● za FZZ: Dorota Gardias
● za KK NSZZ ,,Solidarność”: Krzysztof Kruszyński
Warszawa, dnia 2 czerwca 2008 r.


* * *

 

STANOWISKO PARTNERÓW SPOŁECZNYCH Z DN. 6 MAJA 2008 ROKU

Warszawa 6 maja 2008 r.


Pan Waldemar Pawlak
Wicepremier, Minister Gospodarki
Przewodniczący Trójstronnej Komisji ds. Społeczno - Gospodarczych


Szanowny Panie Premierze,

Ze zdumieniem przyjęliśmy informację, że na posiedzeniu połączonych Komisji Polityki Społecznej i Rodziny oraz Komisji Zdrowia rozpatrywany będzie poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Projekt ten był już przedmiotem opiniowania w styczniu br. przez partnerów społecznych i zgodnie z opiniami organizacji reprezentowanych w Trójstronnej Komisji proponowane rozwiązanie ocenione zostało negatywnie, a sposób rozwiązywania problemów służby zdrowia kosztem środków przeznaczonych na aktywizację i świadczenia dla bezrobotnych jako niedopuszczalny. Mamy nadzieje, że Rząd podtrzyma swoje negatywne stanowisko do tego projektu.
Projektowana zmiana w ustawie o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych znacząco ogranicza system walki z bezrobociem i przeciwdziałania jego społecznym i ekonomicznym skutkom, praktycznie pozbawiając 1,7 mln bezrobotnych szans na aktywizację zawodową, pomoc w zmianie kwalifikacji, czy skierowanie do pracy subsydiowanej. W warunkach strukturalnego bezrobocia w Polsce i wobec narastającego zjawiska braku rąk do pracy, zgłaszanego przez wielu pracodawców, stanowczo protestujemy przeciwko projektowanym zmianom. Rozwiązywanie problemów służby zdrowia, ważne i potrzebne z punktu widzenia wszystkich obywateli, nie może odbywać się kosztem rozwiązań systemowych w innych dziedzinach życia społeczno – gospodarczego.
W art. 1 projektu ustawy proponuje się wprowadzenie zapisu, że obok zadań państwa w zakresie promocji zatrudnienia i łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej bezrobotnych Fundusz Pracy realizował będzie cele związane z finansowaniem kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. To zamach na Fundusz Pracy pozbawiający go praktycznie szans realizacji ustawowych obowiązków świadczenia pomocy w formie aktywnych instrumentów rynku pracy dla bezrobotnych, ale także wypłacania świadczeń, w szczególności zasiłków dla bezrobotnych. Regulacja taka wprowadza nie tylko brak stabilności finansowej dla realizacji zadań Funduszu Pracy, ale także może być powodem nadużyć w kierunku zwiększania środków finansowych NFZ w zależności od jego stanu finansowego w kolejnych latach.
Uzasadnienie projektowanych zmian stanowi m.in. iż: ,,Takie rozwiązanie jest uzasadnione tym, że skuteczne prowadzenie aktywizacji zawodowej jest możliwe wyłącznie w stosunku do osób, których stan zdrowia pozwala na podjecie pracy. Aktywność zawodowa społeczeństwa ma bowiem ścisły związek ze stanem zdrowia tego społeczeństwa” (…). Naszym zdaniem jest to uzasadnienie nieracjonalne i groteskowe, sporządzone wyłącznie dla aktualnych potrzeb finansowych systemu ochrony zdrowia. W myśl prezentowanego w uzasadnieniu toku rozumowania, zgodnie z którym aktywizacja zawodowa jest o tyle zasadna, o ile aktywizowani są zdrowi, należałoby w ogóle zlikwidować Fundusz Pracy, a wszelkie należności podatkowe kierować na ochronę zdrowia.
W planie Funduszu Pracy na 2008 rok z łącznej kwoty przychodów Funduszu 8,176 mld zł na zasiłki przeznaczono 2,083 mld zł tj. 25,5%, a na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu 3,128 mld zł tj. 38,2%. Jednocześnie nowelizacja ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z 24 sierpnia 2007 roku przedłużyła do 2013 roku finansowanie ze środków Funduszu Pracy kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenie społeczne pracowników urzędów pracy do wysokości 7% środków Funduszu Pracy.
Kuriozalna jest treść uzasadnienia i Ocena Skutków Regulacji omawianego projektu, która wśród podmiotów, na które oddziałują projektowane regulacje wymienia Narodowy Fundusz Zdrowia, wykonawców świadczeń opieki zdrowotnej i Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Dlaczego nie wspomina statutowych zadań ministra właściwego do spraw pracy, dla którego Fundusz Pracy jest jednym z najważniejszych instrumentów oddziaływania na rynek pracy?
Fundusz Pracy jest tworzony ze składek pracodawców, których wpłaty stanowią blisko 90% przychodów Funduszu, a kolejnych 9% pochodzi ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Dotacje budżetowe od kilku lat nie zasilają Funduszu. Czy w sytuacji wciąż wysokiej liczby bezrobotnych, z czego 47% stanowią osoby długotrwale bezrobotne, a taka sama grupa ma najniższe kwalifikacje i dla znalezienia pracy wymaga wsparcia szkoleniami i stażami finansowanymi dotąd ze środków Funduszu Pracy, stać nas na faktyczną likwidacje tego Funduszu?
Polscy Pracodawcy, którzy tworzą Fundusz Pracy, mają prawo, w warunkach braku na rynku pracy odpowiednio wykwalifikowanych pracowników, upomnieć się o środki przeznaczone na ten cel. Naszą argumentację, w warunkach proponowanej zmiany, wzmacnia pytanie o realizację konstytucyjnej zasady, określonej w art. 65 Konstytucji RP, zgodnie z którą Władze publiczne prowadzą politykę zmierzającą do pełnego, produktywnego zatrudnienia i poprzez realizowanie programów zwalczania bezrobocia, w tym organizowanie i wspieranie poradnictwa i szkolenia zawodowego oraz robót publicznych i prac interwencyjnych.


Z poważaniem


Jerzy Bartnik
Prezes
Związku Rzemiosła Polskiego

Henryka Bochniarz
Prezydent
Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych

Marek Goliszewski
Prezes
Business Centre Club – Związek Pracodawców

Jan Guz
Przewodniczący
Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych

Andrzej Malinowski
Prezydent
Konfederacji Pracodawców Polskich

Wiesław Siewierski
Przewodniczący
Forum Związków Zawodowych

Janusz Śniadek
Przewodniczący
Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność"

 

STANOWISKO PARTNERÓW SPOŁECZNYCH W SPRAWIE SKŁADEK ROLNICZYCH Z DN. 6 MAJA 2008 ROKU

Warszawa 6 maja 2008 r.


Pan Waldemar Pawlak
Wicepremier, Minister Gospodarki
Przewodniczący Trójstronnej Komisji ds. Społeczno - Gospodarczych


Szanowny Panie Premierze,
Organizacje reprezentowane w Trójstronnej Komisji zwracają uwagę, iż w Sejmie odbędzie się I czytanie poselskich projektów ustaw zmieniających ustawę o społeczno - zawodowych organizacjach rolników, ustawę o związkach zawodowych rolników indywidualnych oraz niektóre inne ustawy (druki nr 441 i 439), utrzymujących w mocy przepisy umożliwiające przekazywanie środków budżetowych na pokrycie kosztów związanych z uczestnictwem polskich organizacji rolniczych reprezentujących interesy rolników indywidualnych na forum ponadnarodowych organizacji i organów Unii Europejskiej.
Uważamy, że ograniczenie tego rodzaju wsparcia do ściśle określonej grupy organizacji jest sprzeczne z zasadą równości, która przewiduje nakaz jednakowego traktowania podmiotów w obrębie określonej grupy. A contrario jeżeli zróżnicowanie sytuacji prawnej podmiotów podobnych nie znajduje odpowiedniego uzasadnienia to nabiera ono cech dyskryminacji,
a tym samym narusza konstytucyjną zasadę równości wynikającą z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (vide wyrok TK z dnia 12 grudnia 2001 r., SK 26/01, Z.U. 2001/8/258 oraz orzeczenie z dnia 3 września 1996 r., K. 10/96, OTK ZU Nr 4/1996, poz. 33).
Z uzasadnień do obu projektów ustaw wynika, że jedyną przesłanką wprowadzenia możliwości corocznego przekazywania środków budżetowych na pokrycie kosztów związanych z uczestnictwem polskich organizacji reprezentujących interesy rolników indywidualnych na forum Unii Europejskiej jest chęć wsparcia organizacji, które z tytułu członkowstwa w wielu ponadnarodowych organizacjach rolniczych zobowiązane są do ponoszenia wysokich kosztów składek członkowskich, kosztów funkcjonowania biura obsługującego te organizacje w zakresie ich uczestnictwa w organizacjach międzynarodowych, kosztów wykonania ekspertyz i analiz dotyczących poszczególnych gałęzi produkcji rolnej, etc.
Pragniemy jednak zwrócić uwagę, że organizacje pracodawców oraz pracowników reprezentowane w Trójstronnej Komisji, które również przynależą do różnych międzynarodowych organizacji prezentujących interesy pracodawców oraz pracowników
w Unii Europejskiej, ponoszą z tego tytułu koszty analogiczne do tych, jakie ponoszą organizacje rolników objęte przepisami proponowanych ustaw.
Uważamy więc, iż w tej kwestii potrzebne jest rozwiązanie systemowe, obejmujące również organizacje partnerów społecznych i liczymy na takie właśnie stanowisko rządu.

Z poważaniem


Jerzy Bartnik
Prezes
Związku Rzemiosła Polskiego

Henryka Bochniarz
Prezydent
Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych

Marek Goliszewski
Prezes
Business Centre Club – Związek Pracodawców

Jan Guz
Przewodniczący
Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych

Wiesław Siewierski
Przewodniczący
Forum Związków Zawodowych

Janusz Śniadek
Przewodniczący
Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”



 

Pozostałe działy w tej kategorii:

Przydatne linki: