Jesteś tutaj:
Warszawa 6 maja 2008 r.
Pan Waldemar Pawlak
Wicepremier, Minister Gospodarki
Przewodniczący Trójstronnej Komisji ds. Społeczno - Gospodarczych
Szanowny Panie Premierze,
Ze zdumieniem przyjęliśmy informację, że na posiedzeniu połączonych Komisji Polityki Społecznej i Rodziny oraz Komisji Zdrowia rozpatrywany będzie poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Projekt ten był już przedmiotem opiniowania w styczniu br. przez partnerów społecznych i zgodnie z opiniami organizacji reprezentowanych w Trójstronnej Komisji proponowane rozwiązanie ocenione zostało negatywnie, a sposób rozwiązywania problemów służby zdrowia kosztem środków przeznaczonych na aktywizację i świadczenia dla bezrobotnych jako niedopuszczalny. Mamy nadzieje, że Rząd podtrzyma swoje negatywne stanowisko do tego projektu.
Projektowana zmiana w ustawie o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych znacząco ogranicza system walki z bezrobociem i przeciwdziałania jego społecznym i ekonomicznym skutkom, praktycznie pozbawiając 1,7 mln bezrobotnych szans na aktywizację zawodową, pomoc w zmianie kwalifikacji, czy skierowanie do pracy subsydiowanej. W warunkach strukturalnego bezrobocia w Polsce i wobec narastającego zjawiska braku rąk do pracy, zgłaszanego przez wielu pracodawców, stanowczo protestujemy przeciwko projektowanym zmianom. Rozwiązywanie problemów służby zdrowia, ważne i potrzebne z punktu widzenia wszystkich obywateli, nie może odbywać się kosztem rozwiązań systemowych w innych dziedzinach życia społeczno – gospodarczego.
W art. 1 projektu ustawy proponuje się wprowadzenie zapisu, że obok zadań państwa w zakresie promocji zatrudnienia i łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej bezrobotnych Fundusz Pracy realizował będzie cele związane z finansowaniem kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. To zamach na Fundusz Pracy pozbawiający go praktycznie szans realizacji ustawowych obowiązków świadczenia pomocy w formie aktywnych instrumentów rynku pracy dla bezrobotnych, ale także wypłacania świadczeń, w szczególności zasiłków dla bezrobotnych. Regulacja taka wprowadza nie tylko brak stabilności finansowej dla realizacji zadań Funduszu Pracy, ale także może być powodem nadużyć w kierunku zwiększania środków finansowych NFZ w zależności od jego stanu finansowego w kolejnych latach.
Uzasadnienie projektowanych zmian stanowi m.in. iż: ,,Takie rozwiązanie jest uzasadnione tym, że skuteczne prowadzenie aktywizacji zawodowej jest możliwe wyłącznie w stosunku do osób, których stan zdrowia pozwala na podjecie pracy. Aktywność zawodowa społeczeństwa ma bowiem ścisły związek ze stanem zdrowia tego społeczeństwa” (…). Naszym zdaniem jest to uzasadnienie nieracjonalne i groteskowe, sporządzone wyłącznie dla aktualnych potrzeb finansowych systemu ochrony zdrowia. W myśl prezentowanego w uzasadnieniu toku rozumowania, zgodnie z którym aktywizacja zawodowa jest o tyle zasadna, o ile aktywizowani są zdrowi, należałoby w ogóle zlikwidować Fundusz Pracy, a wszelkie należności podatkowe kierować na ochronę zdrowia.
W planie Funduszu Pracy na 2008 rok z łącznej kwoty przychodów Funduszu 8,176 mld zł na zasiłki przeznaczono 2,083 mld zł tj. 25,5%, a na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu 3,128 mld zł tj. 38,2%. Jednocześnie nowelizacja ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z 24 sierpnia 2007 roku przedłużyła do 2013 roku finansowanie ze środków Funduszu Pracy kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenie społeczne pracowników urzędów pracy do wysokości 7% środków Funduszu Pracy.
Kuriozalna jest treść uzasadnienia i Ocena Skutków Regulacji omawianego projektu, która wśród podmiotów, na które oddziałują projektowane regulacje wymienia Narodowy Fundusz Zdrowia, wykonawców świadczeń opieki zdrowotnej i Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Dlaczego nie wspomina statutowych zadań ministra właściwego do spraw pracy, dla którego Fundusz Pracy jest jednym z najważniejszych instrumentów oddziaływania na rynek pracy?
Fundusz Pracy jest tworzony ze składek pracodawców, których wpłaty stanowią blisko 90% przychodów Funduszu, a kolejnych 9% pochodzi ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Dotacje budżetowe od kilku lat nie zasilają Funduszu. Czy w sytuacji wciąż wysokiej liczby bezrobotnych, z czego 47% stanowią osoby długotrwale bezrobotne, a taka sama grupa ma najniższe kwalifikacje i dla znalezienia pracy wymaga wsparcia szkoleniami i stażami finansowanymi dotąd ze środków Funduszu Pracy, stać nas na faktyczną likwidacje tego Funduszu?
Polscy Pracodawcy, którzy tworzą Fundusz Pracy, mają prawo, w warunkach braku na rynku pracy odpowiednio wykwalifikowanych pracowników, upomnieć się o środki przeznaczone na ten cel. Naszą argumentację, w warunkach proponowanej zmiany, wzmacnia pytanie o realizację konstytucyjnej zasady, określonej w art. 65 Konstytucji RP, zgodnie z którą Władze publiczne prowadzą politykę zmierzającą do pełnego, produktywnego zatrudnienia i poprzez realizowanie programów zwalczania bezrobocia, w tym organizowanie i wspieranie poradnictwa i szkolenia zawodowego oraz robót publicznych i prac interwencyjnych.
Z poważaniem
Jerzy Bartnik
Prezes
Związku Rzemiosła Polskiego
Henryka Bochniarz
Prezydent
Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych
Marek Goliszewski
Prezes
Business Centre Club – Związek Pracodawców
Jan Guz
Przewodniczący
Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych
Andrzej Malinowski
Prezydent
Konfederacji Pracodawców Polskich
Wiesław Siewierski
Przewodniczący
Forum Związków Zawodowych
Janusz Śniadek
Przewodniczący
Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”
2008-05-08
Stanowisko partnerów społecznych
Warszawa 6 maja 2008 r.
Pan Waldemar Pawlak
Wicepremier, Minister Gospodarki
Przewodniczący Trójstronnej Komisji ds. Społeczno - Gospodarczych
Szanowny Panie Premierze,
Ze zdumieniem przyjęliśmy informację, że na posiedzeniu połączonych Komisji Polityki Społecznej i Rodziny oraz Komisji Zdrowia rozpatrywany będzie poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Projekt ten był już przedmiotem opiniowania w styczniu br. przez partnerów społecznych i zgodnie z opiniami organizacji reprezentowanych w Trójstronnej Komisji proponowane rozwiązanie ocenione zostało negatywnie, a sposób rozwiązywania problemów służby zdrowia kosztem środków przeznaczonych na aktywizację i świadczenia dla bezrobotnych jako niedopuszczalny. Mamy nadzieje, że Rząd podtrzyma swoje negatywne stanowisko do tego projektu.
Projektowana zmiana w ustawie o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych znacząco ogranicza system walki z bezrobociem i przeciwdziałania jego społecznym i ekonomicznym skutkom, praktycznie pozbawiając 1,7 mln bezrobotnych szans na aktywizację zawodową, pomoc w zmianie kwalifikacji, czy skierowanie do pracy subsydiowanej. W warunkach strukturalnego bezrobocia w Polsce i wobec narastającego zjawiska braku rąk do pracy, zgłaszanego przez wielu pracodawców, stanowczo protestujemy przeciwko projektowanym zmianom. Rozwiązywanie problemów służby zdrowia, ważne i potrzebne z punktu widzenia wszystkich obywateli, nie może odbywać się kosztem rozwiązań systemowych w innych dziedzinach życia społeczno – gospodarczego.
W art. 1 projektu ustawy proponuje się wprowadzenie zapisu, że obok zadań państwa w zakresie promocji zatrudnienia i łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej bezrobotnych Fundusz Pracy realizował będzie cele związane z finansowaniem kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. To zamach na Fundusz Pracy pozbawiający go praktycznie szans realizacji ustawowych obowiązków świadczenia pomocy w formie aktywnych instrumentów rynku pracy dla bezrobotnych, ale także wypłacania świadczeń, w szczególności zasiłków dla bezrobotnych. Regulacja taka wprowadza nie tylko brak stabilności finansowej dla realizacji zadań Funduszu Pracy, ale także może być powodem nadużyć w kierunku zwiększania środków finansowych NFZ w zależności od jego stanu finansowego w kolejnych latach.
Uzasadnienie projektowanych zmian stanowi m.in. iż: ,,Takie rozwiązanie jest uzasadnione tym, że skuteczne prowadzenie aktywizacji zawodowej jest możliwe wyłącznie w stosunku do osób, których stan zdrowia pozwala na podjecie pracy. Aktywność zawodowa społeczeństwa ma bowiem ścisły związek ze stanem zdrowia tego społeczeństwa” (…). Naszym zdaniem jest to uzasadnienie nieracjonalne i groteskowe, sporządzone wyłącznie dla aktualnych potrzeb finansowych systemu ochrony zdrowia. W myśl prezentowanego w uzasadnieniu toku rozumowania, zgodnie z którym aktywizacja zawodowa jest o tyle zasadna, o ile aktywizowani są zdrowi, należałoby w ogóle zlikwidować Fundusz Pracy, a wszelkie należności podatkowe kierować na ochronę zdrowia.
W planie Funduszu Pracy na 2008 rok z łącznej kwoty przychodów Funduszu 8,176 mld zł na zasiłki przeznaczono 2,083 mld zł tj. 25,5%, a na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu 3,128 mld zł tj. 38,2%. Jednocześnie nowelizacja ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z 24 sierpnia 2007 roku przedłużyła do 2013 roku finansowanie ze środków Funduszu Pracy kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenie społeczne pracowników urzędów pracy do wysokości 7% środków Funduszu Pracy.
Kuriozalna jest treść uzasadnienia i Ocena Skutków Regulacji omawianego projektu, która wśród podmiotów, na które oddziałują projektowane regulacje wymienia Narodowy Fundusz Zdrowia, wykonawców świadczeń opieki zdrowotnej i Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Dlaczego nie wspomina statutowych zadań ministra właściwego do spraw pracy, dla którego Fundusz Pracy jest jednym z najważniejszych instrumentów oddziaływania na rynek pracy?
Fundusz Pracy jest tworzony ze składek pracodawców, których wpłaty stanowią blisko 90% przychodów Funduszu, a kolejnych 9% pochodzi ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Dotacje budżetowe od kilku lat nie zasilają Funduszu. Czy w sytuacji wciąż wysokiej liczby bezrobotnych, z czego 47% stanowią osoby długotrwale bezrobotne, a taka sama grupa ma najniższe kwalifikacje i dla znalezienia pracy wymaga wsparcia szkoleniami i stażami finansowanymi dotąd ze środków Funduszu Pracy, stać nas na faktyczną likwidacje tego Funduszu?
Polscy Pracodawcy, którzy tworzą Fundusz Pracy, mają prawo, w warunkach braku na rynku pracy odpowiednio wykwalifikowanych pracowników, upomnieć się o środki przeznaczone na ten cel. Naszą argumentację, w warunkach proponowanej zmiany, wzmacnia pytanie o realizację konstytucyjnej zasady, określonej w art. 65 Konstytucji RP, zgodnie z którą Władze publiczne prowadzą politykę zmierzającą do pełnego, produktywnego zatrudnienia i poprzez realizowanie programów zwalczania bezrobocia, w tym organizowanie i wspieranie poradnictwa i szkolenia zawodowego oraz robót publicznych i prac interwencyjnych.
Z poważaniem
Jerzy Bartnik
Prezes
Związku Rzemiosła Polskiego
Henryka Bochniarz
Prezydent
Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych
Marek Goliszewski
Prezes
Business Centre Club – Związek Pracodawców
Jan Guz
Przewodniczący
Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych
Andrzej Malinowski
Prezydent
Konfederacji Pracodawców Polskich
Wiesław Siewierski
Przewodniczący
Forum Związków Zawodowych
Janusz Śniadek
Przewodniczący
Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”
2008-05-08
Pozostałe działy w tej kategorii:
- Aktualności
- Strajki w Polsce
- Kalendarium
- Szkolenia
Zobacz także:
- Wydarzenia
- Dialog Społeczny
- Akty prawne obowiązujące
- Komisje Problemowe
- Sprawy międzynarodowe
- Dialog europejski
- Europejska Konfederacja Związków Zawodowych
- Międzynarodowa Konfederacja Związków Zawodowych
- Podstawowe akty prawa międzynarodowego
- Europejski Komitet Społeczno-Ekonomiczny
- OPZZ jako partner w projektach europejskich
- Strony związków zagranicznych
- Komisja Wspólnot Europejskich
- Prawa pracownicze na świecie
- Linki
Przydatne linki:
