Polskie Związki Zawodowe: Aktualności

Jesteś tutaj:

Aktualności »
Aktualności

„REKOMENDACJE KONFERECJI BIAŁEGO SZCZYTU”

„REKOMENDACJE KONFERECJI BIAŁEGO SZCZYTU” ORAZ ZDANIE ODRĘBNE I UZUPEŁNIAJĄCE OPZZ

19 marca 2008 r. odbyło się plenarne posiedzenie Konferencji ,,Białego Szczytu” w ochronie zdrowia pod patronatem premiera Donalda Tuska i minister zdrowia Ewy Kopacz, kończące i podsumowujące 2 miesięczną debatę na temat zmian systemowych w ochronie zdrowia. W czasie 2 miesięcznej pracy zespołów roboczych, uczestnicy obrad dyskutowali na temat wielu aspektów związanych z przyszłością systemu, w szczególności: statusu zakładów opieki zdrowotnej i przekształceń szpitali w spółki prawa handlowego, spraw pracowniczych, ustawowych gwarancji praw pacjenta, dodatkowych dobrowolnych ubezpieczeń zdrowotnych i finansowania systemu.
Przed posiedzeniem plenarnym uczestnicy ,,Białego Szczytu” otrzymali projekt Rekomendacji Konferencji Białego Szczytu, przygotowany przez komitet redakcyjny złożony z przewodniczących zespołów roboczych. Zgodnie z ustaleniami, każda z organizacji biorąca udział w obradach miała możliwość zgłoszenia zdań odrębnych do treści Rekomendacji. OPZZ zgłosiło wiele zastrzeżeń w formie zdania odrębnego i uzupełniającego do dokumentu projektu. Rekomendacji, których treść w całości przedstawiamy poniżej. Nasza opinia (oparta o wielo-krotne konsultacje ze związkami zrzeszonymi w OPZZ) została przekazana przewodniczącemu Komitetu Sterującego ,,Białego Szczytu” prof. Markowi Safjanowi. Niestety, żaden z elementów odrębnych naszego stanowiska nie został uwzględniony przez komitet redakcyjny.
Nie podpisaliśmy dokumentu końcowego Rekomendacji Białego Szczytu w Ochronie Zdrowia, zarówno z powodu nieuwzględnienia naszych zdań odrębnych, jak przede wszystkim dlatego, że dokument końcowy zawierał szereg kierunków niezgodnych z postulatami OPZZ i nie-bezpiecznych dla pacjentów (jak choćby elementy współpłacenia) czy szpitali (zagrożenia wynikające z przekształceń szpitali w spółki prawa handlowego).
Nie oznacza to końca dialogu - OPZZ jest otwarte na dialog nad pakietem ustaw z zakresu ochrony zdrowia, który w najbliższej przyszłości będzie miał miejsce w Sejmie RP Zgłosiliśmy nasze opinie w ustawowym trybie m.in. do projektów poselskich z obszaru ochrony zdrowia rekomendowanych przez Klub Parlamentarny Platformy Obywatelskiej, omawianych również w zespołach roboczych „Białego Szczytu”.
Mamy nadzieję, że w parlamencie głos naszego środowiska związkowego będzie lepiej słyszalny. (RG)

REKOMENDACJE KONFERENCJI „BIAŁEGO SZCZYTU”

I. Zasady systemu ochrony zdrowia

II. Biały szczyt w pierwszej kolejności objął swoją analizą cztery obszary tematyczne konieczne do realiza-cji celów określonych w punkcie pierwszym obejmujące:

Status zakładów opieki zdrowotnej
Przekształcenia własnościowe
Restrukturyzacja zadłużenia
Przenoszenie własności sp zoz na szczebel wojewódzki
Równość podmiotów publicznych i niepublicznych
Finanse i ubezpieczenia.
Dopłaty do świadczeń
Sprzedaż świadczeń w ramach „wolnych mocy”
Koszyk świadczeń gwarantowanych
Prywatne ubezpieczenia zdrowotne
Ubezpieczenie zdrowotne rolników
Rejestrowanie zdarzeń medycznych
Prawa pacjenta.
Rzecznik praw pacjenta
Podstawowe prawo pacjentów
Prawo do informacji
Inne prawa pacjentów
Pracownicy służby zdrowia
Gwarancje wynagrodzeń pracowników medycznych
Jedno miejsce zatrudnienia
Czas pracy pracowników medycznych

III. Konieczność zwiększania publicznych nakładów na ochronę zdrowia
___________________________________________

REKOMENDACJE KONFERENCJI „BIAŁEGO SZCZYTU”

I.
Zasady systemu ochrony zdrowia

Pacjent znajduje się w centrum systemu ochrony zdrowia; bezpieczeństwo pacjenta jest podstawowym priorytetem reformy i zasadniczym celem dalszych prac ustawodawczych.
Konieczne jest uczynienie z reformy ochrony zdrowia jednego z głównych kierunków polityki społecznej państwa.
Należy stworzyć transparentne zasady obowiązujące w systemie ochrony zdrowia. Realizacją tego zadania będzie m.in. wprowadzenie jednakowych reguł po-stępowania wobec sektora publicznego i prywatnego.
Niezbędne jest zbudowanie mocnych podstaw finansowych systemu ochrony zdrowia. Jest to warunek prawidłowego funkcjonowania systemu, dostępności i jakości udzielanych świadczeń oraz zapewnienia godziwych warunków pracy i płacy jego pracownikom.
Warunkami prawidłowego funkcjonowania systemu są także precyzyjne określenie zakresu gwarancji pow-szechnego ubezpieczenia zdrowotnego oraz opraco-wanie zgodnych z zasadami gospodarki i ekonomii form organizacji i zarządzania zakładami opieki zdrowotnej.

II.
Biały szczyt w pierwszej kolejności objął swoją analizą cztery obszary tematyczne konieczne do realizacji celów określonych w punkcie pierwszym obejmujące:

Status zakładów opieki zdrowotnej.
Finanse i ubezpieczenia.
Prawa pacjenta.
Pracowników służby zdrowia.

1.Status zakładów opieki zdrowotnej
Przekształcenia własnościowe
Dominujący pogląd wyrażony w dyskusji wskazywał, iż formy organizacyjne publicznych zoz nie przystają do obecnych realiów i wyczerpały swoje możliwości. Udecy-dowana większość uczestników widzi konieczność umo-żliwwienia przekształcania publicznych zoz w spółki prawa handlowego. Przyszła regulacja ustawowa powinna wyraź-nie określać ramy prawno-organizacyjne przekształceń. Wyrażono przekonanie, że przepisy prawa powinny zapewniać, aby prowadzenie publicznych zoz przez spółki prawa handlowego nie pozostawało w sprzeczności z podstawową misją zakładów opieki zdrowotnej.

OPZZ: Zdanie odrębne i uzupełniające:
Po pierwsze: Zdaniem organizacji członkowskich OPZZ należałoby doprecyzować ten obszar poprzez podkreślenie, iż przekształcenia własnościowe w ochronie zdrowia nie powinny mieć obligatoryjnego charakteru. W obecnej, bardzo zróżnicowanej kondycji finansowej zakładów opieki zdrowotnej katastrofalną w skutkach byłaby decyzja o obligatoryjności przekształcenia zoz w spółki kapi-tałowe.
Po drugie: Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych akceptuje formułę fakultatywności prze-kształceń oraz możliwości prowadzenia zakładów opieki zdrowotnej w różnych formach właścicielskich. Niemniej jednak zdaniem OPZZ - dopuszczenie funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej w formie spółek prawa handlo-wego (z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółek akcyjnych) jest możliwe do zaakceptowania wyłącznie pod warunkiem utrzymania większościowego udziału podmiotu publicznego – Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego wraz z zagwarantowaniem akcji pracowniczych dla uprawnionych pracowników. Udział publicznego podmiotu w kapitale zakładowym (bez możliwości zbywania akcji lub udziałów) szpitala będącego spółką ustalonym na poziomie nie mniej niż 51% jest niezbędnym minimum i dalsza dyskusja w tym zakresie powinna być kontynuowana wyłącznie pod kątem ewentualnego zwiększenia tego progu procentowego, nie zaś jego obniżania.
Po trzecie: Warunkiem jakichkolwiek przekształceń zoz powinno być wynegocjowanie i podpisanie pakietów gwarancyjnych i osłon socjalnych z pracownikami przekształcanych placówek – w sytuacjach łączenia, przekształcania bądź likwidacji zakładów opieki zdrowotnej.

Restrukturyzacja zadłużenia
Warunkiem przekształceń własnościowych publicznych zoz jest systemowe rozwiązanie problemu zadłużenia sp zoz.
Przenoszenie własności sp zoz na szczebel wojewódzki
Wyrażono powszechną zgodę co do tego, że nie należy wprowadzać obowiązkowego przekazania szpitali powiato-wych marszałkom województw.

OPZZ: Zdanie odrębne:
Założenie, żeby szpitale były tworzone wyłącznie przez samorząd województwa, a nie jak dotychczas przez wszystkie szczeble samorządu terytorialnego jest słuszne i od dawna podkreślane w stanowiskach wielu organizacji branżowych ochrony zdrowia zrzeszonych w OPZZ. W naszej ocenie uporządkowanie ilości organów założyciel-skich wzmocni nadzór i odpowiedzialność za organizację prowadzenia opieki zdrowotnej w regionie oraz za zarządzanie szpitalami.

Równość podmiotów publicznych i niepublicznych
Kontraktowanie świadczeń opieki zdrowotnej powinno przebiegać na tych samych zasadach bez względu na formę własności świadczeniodawców. Docelowo, zasadą powinno być zastąpienie konkursu ofert dopuszczeniem do udzielania świadczeń wszystkich świadczeniodawców spełniających określone prawem wymagania i przyznanie pacjentowi prawa do swobodnego wyboru miejsca leczenia (środki od płatnika podążałyby za pacjentem). Już dziś uczestnicy „Białego szczytu” widzą możliwość rozszerzenia listy świadczeń opieki zdrowotnej, które nie są limitowane.

2. Finanse i ubezpieczenia
Dopłaty do świadczeń
W celu racjonalizacji zachowań pacjentów i świadcze-niodawców wymagane jest wprowadzenie niewielkiej odpłatności przynajmniej za część zdrowotnych świadczeń gwarantowanych oraz za świadczenia towarzyszące (m.in. koszty zakwaterowania i wyżywienia pacjentów). Jedno-cześnie należy stworzyć system pomocy finansowej osobom, dla których dopłaty mogłyby stanowić barierę dostępu do świadczeń. Rozwiązanie to pozwoli również na dopływ dodatkowych środków finansowych do systemu.

OPZZ: Zdanie odrębne:
Po pierwsze – w ocenie OPZZ forma dopłat za „usługi hotelowe” w stacjonarnych zakładach opieki zdrowotnej jest ewentualnie do przyjęcia w rozumieniu ich jako usługi ponadstandardowe (czyli usługi hotelowe za wyższy standard). Należałoby jednak uszczegółowić takie regulacje m.in. poprzez określenie procentowego wskaźnika pomieszczeń ponadstandardowych w poszczególnych zakładach opieki zdrowotnej z zachowaniem uprawnień świadczeniobiorców w zakresie równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, a zwłaszcza wyeliminowania zjawiska ograniczania liczby łóżek „standardowych” dla chęci osiągnięcia większego zysku. Nie ma natomiast akceptacji OPZZ dla wprowadzenia systemu niewielkiej, pow-szechnej partycypacji w kosztach świadczeń zdro-wotnych przez pacjentów na poziomie świadczeń opieki podstawowej, porad lekarzy specjalistów, podstawo-wych badań laboratoryjnych w ramach limitu świadczeń z NFZ w systemie powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
Po drugie – akceptowalne jest wprowadzenie dodatkowych, dobrowolnych ubezpieczeń zdrowotnych, jednak precyzyjne określenie zakresu i warunków udzielania świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych (koszyk i standard) – jest podstawowym warunkiem, od spełnienia którego możliwa jest dyskusja na temat ich wprowadzenia – uszczegółowienie obszaru ubezpieczeń dodatkowych w dalszej części materiału.

Sprzedaż świadczeń w ramach „wolnych mocy”
Publiczne i niepubliczne podmioty opieki zdrowotnej powinny mieć równe prawo wolnej sprzedaży świadczeń. Nie może to naruszać praw osób korzystających ze świadczeń gwarantowanych w ramach systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

OPZZ: Zdanie odrębne i uzupełnienie:
OPZZ z ostrożnością podchodzi do kwestii zrównania publicznych i niepublicznych zakładów opieki zdro-wotnej w zakresie możliwości pobierania środków finansowych uzyskanych od pacjentów za świadczenia opieki zdrowotnej, choć nie ulega wątpliwości, iż pozycja publicznych zoz - ów w tym zakresie jest nieporównywalnie gorsza. Społeczna akceptacja jest możliwa pod warunkiem wyraźnego doprecyzowania, iż:
chodzi wyłącznie o zakres sprzedaży świadczeń opieki zdrowotnej wykonanych ponad limit z NFZ oraz tych znajdujących się poza koszykiem świadczeń gwarantowanych
nie będzie to naruszało praw osób korzystających ze świadczeń oferowanych w ramach ubezpieczenia powszechnego i przepisów o listach oczekujących na świadczenia zdrowotne

Koszyk świadczeń gwarantowanych
W celu ustalenia zakresu i warunków udzielania świadczeń niezbędne jest jak najszybsze określenie kryteriów kwalifikowania świadczeń oraz ich standardu (w tym maksymalnego dopuszczalnego czasu oczekiwania), a następnie stworzenie wykazów świadczeń bezpłatnych, częściowo odpłatnych i odpłatnych, a także opisanie gwarantowanych warunków ich wykonywania. Wymaga to w pierwszym rzędzie określenia kryteriów kwalifikacji świadczeń z uwzględnieniem aspektów społecznych, medycznych i możliwości finansowych systemu. Zdaniem uczestników obrad prace w tym zakresie powinny się zakończyć się w terminie do końca czerwca 2008 r.

Prywatne ubezpieczenia zdrowotne
System prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych może przybierać kształt zarówno ubezpieczeń dodatkowych - komplementarnych w stosunku do powszechnego ubezpie-czenia zdrowotnego (obejmujące to, co nie jest zagwaran-towane w jego ramach), jak i ubezpieczeń alternatywnych dla ubezpieczenia powszechnego w Narodowym Funduszu Zdrowia.
Docelowo, uczestnicy widzą potrzebę budowania takie-go systemu który pozwalałby na przejmowanie zadań powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego przez konkuru-jących ubezpieczycieli publicznych i niepublicznych z zachowaniem zasady solidaryzmu społecznego.
Dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne powinny obejmo-wać finansowanie świadczeń spoza zakresu gwarantowa-nego oraz ponadstandardowe (w tym udzielanie świadczeń w czasie krótszym niż zagwarantowany), a zatem powinny mieć charakter komplementarny. Nie może to wpływać na sytuację osób korzystających wyłącznie z zakresu gwaranto-wanego powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym. Dodat-kowe ubezpieczenia nie powinny obejmować swoim zakre-sem tego, co jest już zagwarantowane przez płatnika publi-cznego, ani prowadzić do zrzekania się uprawnień nabytych w ramach obowiązkowo opłacanego ubezpieczenia.

OPZZ: Zdanie odrębne:
Zasadniczym obszarem naszych wątpliwości odnośnie całościowej koncepcji dobrowolnych dodatkowych ubezpie-czeń zdrowotnych jest założenie, na jakim oparto podział na poszczególne zakresy świadczeń opieki zdrowotnej mające objąć dodatkowe ubezpieczenie zdrowotne tj. gwarantowane świadczenia opieki zdrowotnej, z których korzystania ubezpieczony zrzekł się na zasadach określonych w ustawie, częściowo gwarantowane świadczenia opieki zdrowotnej oraz niegwarantowane świadczenia opieki zdrowotnej.
W ocenie OPZZ podstawy budowania ustawowej koncepcji dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych na zasadzie dobrowolności powinny opierać się na jasnych i czytelnych zasadach.
Punktem wyjścia do określenia płaszczyzny funkcjo-nowania dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych powinno być określenie koszyka gwarantowanych świadczeń zdrowotnych czyli katalogu procedur finansowanych w ramach obowiązkowego bez-pieczenia zdrowotnego. Przy czym należy wyraźnie podkreślić, iż o wiele bardziej istotnym jest określenie zasad i kryteriów będących podstawą do włączania lub wyłączania określonych procedur medycznych z koszyka gwarantowanego niż enumeratywny (choć równie istotny) katalog tych procedur. Koszyk świadczeń gwarantowanych w ramach sytemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego powinien być wiodący i podstawowy (wraz z wyceną, standardami i kryteriami włączania tych świadczeń do koszyka).
Przestrzenią, w której mogłyby funkcjonować dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne byłby ten katalog świadczeń, który znalazłby się poza koszykiem świadczeń gwarantowanych ze środków publicznych – przy jednoczesnym zabezpieczeniu i uszczelnieniu regulacji, iż korzystanie ze świadczeń dodatkowych nie będzie naruszać praw osób korzysta-jących wyłącznie ze świadczeń gwaranto-wanych i przepisów o listach oczekujących na świadczenia zdrowotne.
Dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne – przynajmniej w początkowym etapie ich wprowadzania powinny być rozumiane jako: ponadstandardowe (za wyższy standard - usługi hotelowe oraz np. za wyższą jakość świadczeń) lub jako uzupełniające (na zakres świad-czeń nieobjętych gwarancją powszechnego ubezpie-czenia zdrowotnego czyli znajdujących się poza koszykiem świadczeń gwarantowanych).
Ubezpieczenia dodatkowe nie powinny prowadzić do zrzekania się prawa do świadczenia gwaran-towanego w ramach systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
Docelowe wprowadzenie konkurencji płatnika świadczeń jest dopuszczalne jednak w naszej Oce-nie obecna kondycja organizacyjno – finansowa systemu ochrony zdrowia jak też dojrzałość społeczeństwa nie stanowią przyzwolenia, aby już teraz prywatne zakłady ubezpieczeniowe zarządzały środkami publicznymi w ramach systemu powszech-nego.
Ubezpieczenie zdrowotne rolników
Rolnicy powinni płacić składkę tak jak inni obywatele. Dopóki składki za nich opłacane są ze środków budżetu państwa, nie ma żadnego uzasadnienia, aby były one średnio niższe od płaconej przez obywateli za siebie. Wszyscy powinni uczestniczyć w tworzeniu funduszu ubezpieczenia zdrowotnego na takich samach zasadach. Budżet państwa powinien pokrywać składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne jedynie za te osoby, które nie mają możliwości samodzielnego opłacania składek.

Rejestrowanie zdarzeń medycznych
Istnieje konieczność wprowadzenia przejrzystego syste-mu elektronicznej ewidencji zachorowań i rejestracji świadczeń zdrowotnych z jednoczesnym zachowaniem zasady szczególnego poszanowania ochrony danych me-dycznych obywateli.

OPZZ: Zdanie uzupełniające:
Zdaniem OPZZ należałoby też jak najszybciej przygo-tować, uchwalić i wdrożyć Rejestr Usług Medycznych.

3. Prawa pacjenta
Rzecznik praw pacjenta
Wobec istniejących wielu instytucji stojących na straży praw pacjentów należy uporządkować ten stan rzeczy poprzez wyodrębnienie niezależnej instytucji Rzecznika Praw Pacjenta. Ochrona praw pacjentów powinna być przedmiotem stałego monitoringu prowadzonego przez rzecznika praw pacjenta funkcjonującego w ramach urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich w systemowym kontakcie z organizacjami pacjentów. Należy rozważyć możliwość zasięgania opinii w sprawie obsadzenia funkcji rzecznika praw pacjenta u organizacji zrzeszających pacjentów. Istnieje potrzeba instytucjonalizacji ochrony praw pacjenta obejmującej zarówno monitorowanie sytuacji pacjenta w systemie ochrony zdrowia, reprezentację pacjenta przed organami władzy publicznej, jak i występowanie do władz publicznych w sprawach systemowych rozwiązań poprawiających ochronę i egzekwowanie praw pacjenta.
„Biały szczyt” rozważał dwa warianty instytucjonalizacji ochrony praw pacjenta: w drodze utworzenia autono-micznego urzędu Rzecznika Praw Pacjenta oraz w drodze wzmocnienia aktywności Rzecznika Praw Obywatelskich w tej sferze.

OPZZ: Zdanie uzupełniające:
OPZZ popiera ustanowienie nowej, niezależnej i auto-nomicznej instytucji Rzecznika Praw Pacjenta, z utrzymaniem nazwy instytucji wytyczającej tym samym kierunek działalności Rzecznika Praw Pacjenta, a więc osoby – instytucji funkcjonującej w ramach ustanowionego porządku prawnego i stojącej na straży ustawowych praw pacjentów.
Zwracamy w tym miejscu uwagę na konieczność doprecyzowania przepisów w zakresie współpracy, obszarów działalności i wzajemnych relacji Rzecznika Praw Pacjenta, Biura Praw Pacjenta działającego przy Ministerstwie Zdrowia czy też rzeczników praw pacjenta przy NFZ.
Niezbędne jest także by określić wymagania, jakie ma spełniać osoba pretendująca do funkcji Rzecznika.
Podstawowe prawo pacjentów
Podstawowe prawa pacjenta wymagają jasnej wyraźnej i jednoznacznej regulacji normatywnej. Dodatkowej regulacji wymaga przyznanie pacjentom korzystającym ze świadczeń gwarantowanych prawa do postępowania medycznego uzależnionego wyłącznie od stanu ich zdrowia. Wymaga to przedstawienia precyzyjnie określonego według przej-rzystych kryteriów i zasad tzw. koszyka świadczeń gwarantowanych.

OPZZ: Zdanie uzupełniające:
OPZZ zdecydowanie opowiada się za ustawowym uregulowaniem praw pacjenta, ale ujmujących je kompleksowo. Obowiązująca Karta Praw Pacjenta mogłaby być przykładową podstawą do uzupełnienia tej części ustawy.
Na wstępie rozpatrywania katalogu praw pacjenta należałoby bardzo precyzyjnie przejrzeć obowiązujące unormowania prawne, w których prawa pacjenta są fragmentarycznie zawarte, choćby praw pacjenta wynikających z ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów czy obszaru związanego z eksperymentem medycznym.
OPZZ proponuje, by rozważyć, czy część ustawy regulującej obszar praw pacjenta nie powinna rozpoczynać Preambuła nawiązującej do praw pacjenta wynikających z bezpośredniego stosowania Konstytucji RP:
każdy obywatel ma prawo do ochrony zdrowia (art.68. ust.1)
każdy obywatel ma prawo do równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, na warunkach i w zakresie określonych w ustawie.
Nie ulega wątpliwości, iż są to dwa podstawowe prawa pacjenta wynikające z ustawy zasadniczej i one powinny otwierać katalog praw pacjenta zawartych w przedmiotowej ustawie.
Zasadne wydaje się wyodrębnienie obszaru odnoszą-cego się do praw dziecka – pacjenta, respektującego jego prawa szczególne, w tym zagwarantowanie prawa stałej nad nim - dzieckiem (pacjentem) opieki.

Prawo do informacji
Korzystając z coraz lepszych możliwości elektronicznej prezentacji informacji należy zapewnić pacjentom dostęp do informacji o świadczeniodawcach i świadczeniach udzie-lanych w systemie.

Inne prawa pacjentów
W związku z postępem nauk medycznych i zwiększającą się świadomością społeczną istnieje konieczność wszczęcia publicznej debaty na temat nowych gwarancji dotyczących praw pacjentów.

4. Pracownicy służby zdrowia
Gwarancje wynagrodzeń pracowników medycznych
Wynagrodzenia personelu medycznego gwarantujące realizację postulatu systematycznego wzrostu płac powinny odzwierciedlać uzasadnione koszty procedur medycznych i stanowić jedną z podstaw koszyka świadczeń gwarantowanych, a w konsekwencji wysokości kontraktów zawieranych ze świadczeniodawcami. Powinna powstać ustawowa regulacja gwarantująca stopniowo wzrastające w ciągu dwóch lat minimalne wynagrodzenia pracowników medycznych. Gwarancje minimalnych wynagrodzeń powinny obejmować cały sektor ochrony zdrowia.

OPZZ: Zdanie uzupełniające:
Organizacje związkowe branży ochrony zdrowia zrzeszone w OPZZ podtrzymują postulat o konieczności systemowej regulacji gwarantującej wszystkim pracownikom sektora ochrony zdrowia wzrost płac na godziwym poziomie. Systemowe uregulowanie zasad wynagradzania w ochronie zdrowia powinno dotyczyć wszystkich rodzajów zakładów opieki zdrowotnej. Propozycją „wyjściową” może być np. powrót do dyskusji podjętej w ub. roku w ramach Międzyresortowego Zespołu do Spraw Opracowania Zasad Zatrudniania i Wynagradzania w Ochronie zdrowia tj. próby określenia płacy minimalnej dla poszczególnych grup zawodowych w ochronie zdrowia, uwzględniając relacje pomiędzy tymi grupami oraz poziom przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.
Podtrzymujemy stanowisko, iż niezbędna jest rzetelna wycena kosztów pracy w ochronie zdrowia jako integralna część świadczenia zdrowotnego.

Jedno miejsce zatrudnienia
W obecnej sytuacji nie należy ograniczać możliwości pracy pracowników medycznych do jednego miejsca. Byłoby to niesprawiedliwe w stosunku do nich oraz groźne dla pacjentów. Nie oznacza to jednak możliwości stosowania ograniczeń wynikających z zasady unikania działalności konkurencyjnej w umowach zawieranych przez pracowników z placówkami opieki zdrowotnej.

Czas pracy pracowników medycznych
Kwestie czasu pracy i dyżurowania powinny być uregulowane w zgodzie z przepisami dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy oraz orzeczeniami Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w tej sprawie.

OPZZ: Zdanie uzupełniające:
Obszar ten potraktowano bardzo ogólnie – nie nawiązano do propozycji zmian w zakresie czasu pracy, które zostały przedstawione w poselskim projekcie ustawy o szczególnych uprawnieniach pracowników zakładów opieki zdrowotnej, przekazanej do zaopiniowania, jak też częściowo dysku-towanych na forum zespołu ds. pracowniczych i placowych ,,Białego Szczytu”. W tej kwestii w szczególności chodzi m.in. o kontrowersyjną propozycję likwidacji skróconego czasu pracy pracowników komórek organizacyjnych (zakładów i pracowni) radiologii, radioterapii, medycyny nuklearnej jak też o wyłączenie dotychczas obowiązujących regulacji w zakresie czasu pracy takich grup pracowników jak: logopedzi oraz instruktorzy gimnastyki leczniczej.
Ponadto należy jednoznacznie podkreślić, iż „Biały Szczyt” rekomenduje do realizacji w dalszych pracach w tym obszarze wnioski wypracowane w trakcie prac zespołu ds. pracowniczych i płacowych.

III.
Konieczność zwiększania publicznych nakładów na ochronę zdrowia

Uczestnicy konferencji, widząc konieczność przepro-wadzenia wymienionych, a także innych zmian popra-wiających efektywność systemu ochrony zdrowia, stwierdzają jednocześnie, że nowoczesny system nie może funkcjonować normalnie, jeśli poziom nakładów publicz-nych na ochronę zdrowia jest poniżej 6% produktu krajowego brutto. W związku z tym istnieje konieczność przedstawienia drogi dojścia do takich nakładów przede wszystkim poprzez stopniowy wzrost wymiaru składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne odliczanej w całości od podatku dochodowego. Bez spełnienia tego warunku szybka poprawa bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów, równowagi finansowej placówek opieki zdrowotnej i całego systemu oraz spokoju społecznego w sektorze ochrony zdrowia nie jest możliwe.

OPZZ: Zdanie uzupełnienia:
OPZZ wyraża akceptację stopniowego, etapowego wzrostu składki na ubezpieczenie zdrowotne odliczanej w całości od podatku dochodowego, z uwzględnieniem realnych możliwości finansów publicznych. Nie wyrażamy zgody by wzrost składki dokonywał się kosztem dalszej partycypacji pacjentów i podnoszeniu ukrytego podatku (obecnie 1,25%) przy jej opłacaniu.

OPZZ jednoznacznie i niezmiennie od lat opowiada się za systematycznym zwiększaniem nakładów na ochronę zdrowia. Jednak oceniając zasadność wzrostu składki na ubezpieczenie zdrowotne należy udzielić odpowiedzi na następujące pytania:
czy zwiększenie przychodów Narodowego Funduszu Zdrowia, poprzez podniesienie poziomu składki na ubezpieczenie zdrowotne, daje rzeczywiście gwarancję lepszej dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej oraz przyczyni się do wzrostu wynagrodzeń pracowników ochrony zdrowia?
które z działań przyniesie lepsze rezultaty: kontynuowanie zmian systemowych czy dofinansowanie ochrony zdrowia? Które z tych działań należy podjąć jako pierwsze?
czy osiągnięcie postulowanego i oczekiwanego poziomu 6% PKB w finansowaniu ochrony zdrowia powinno odbywać wyłącznie wysiłkiem obywateli poprzez prosty mechanizm podnoszenia składki zdrowotnej ?
W ocenie OPZZ bez połączenia podwyżki składki zdrowotnej z innymi zmianami systemu ochrony zdrowia, w szczególności racjonalizacji wydatkowania środków finansowych i ich efektywnej kontroli - istnieje uzasadniona obawa nieefektywnej dystrybucji środków finansowych, a wręcz ich roztrwonienia. Podwyższenie składki zdrowotnej to tylko jeden z elementów zmian, jakich wymaga system lecznictwa.

IV.
Dodatkowe opinie i uwagi
Ze względu na rozległość i poziom skomplikowania problemów systemu ochrony zdrowia oraz dróg wiodących do ich rozwiązania część uczestników konferencji „Białego szczytu” zgłosiła opinie i uwagi uzupełniające, które będą udostępnione wraz z powyższymi rekomendacjami.

V. Zakończenie
Uczestnicy konferencji „Białego szczytu” w poczuciu odpowiedzialności za podniesienie poziomu opieki zdrowotnej i zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego oraz praw pacjentów przedkładają „Rekomendacje” Marszałkowi Sejmu, Prezesowi Rady Ministrów oraz Ministrowi Zdrowia w głębokim przekonaniu, że stanowić będą one istotny punkt odniesienia dla wszystkich dalszych działań ustawo-dawczych, organizacyjnych oraz decyzji finansowych zmierzających do zreformowania systemu ochrony zdrowia.

Warszawa, 19 marca 2008 r.
________________________________________________

NASZ KOMENTARZ:

Po zgłoszeniu zdań odrębnych przez poszczególne organizacje – komitet redakcyjny Białego szczytu uzupełnił ostateczny dokument Rekomendacji Białego Szczytu o niżej przedstawione punkty IV i V. W punkcie IV nie wymieniono organizacji, które zgłosiły zdania odrębne, co jest naszym zdaniem oczywistą manipulacją.
Nie są to części merytoryczne, zmieniające całościowo charakter dokumentu, a raczej punkty o charakterze deklaratywnym, które nie wpłynęły na zmianę naszego stanowiska do całości dokumentu. (RG)