Jesteś tutaj:
Warszawa 27 marca 2007 roku
Informacja dla prasy.
Związkowa Komisja Koordynacyjna Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. skupiająca trzy Centrale Związków Zawodowych: tj. Federację Związków Zawodowych Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, NSZZ „Solidarność” Sekcję Krajową Górnictwa Naftowego i Gazownictwa oraz Sekcję Górnictwa Naftowego i Gazownictwa PZZ „Kadra” – przekształcone w Komitet Strajkowy podjęły decyzję o zorganizowaniu MANIFESTACJI w dniu 27 marca br. w Warszawie jako ostatniej formy wywarcia pokojowego nacisku na rząd RP. Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że nie rozmowy przy stole, ale jedynie podjęcie radykalnych działań protestacyjnych jest skuteczne dla obrony interesów pracowniczych. Niestety kolejny raz zmuszeni jesteśmy zamiast rozmów przy stole prowadzonych przez Rząd RP ze związkami zawodowymi, do wyprowadzania ludzi na ulice. Wobec braku dialogu społecznego w tym znalezienia przez Rząd RP rozwiązań dotyczących gwarantowanych praw pracowniczych do akcji swojej firmy, kolejnym krokiem może być ograniczanie dostaw gazu dla dużych klientów, czy też pod naciskiem wielotysięcznej załogi strajk generalny. Oczekujemy również na wyznaczenie daty rozprawy sądowej o anulowanie Uchwały WZA w sprawie zmian w Statucie PGNiG S.A. dającej możliwość działania właścicielskiego na szkodę spółki akcyjnej. Jesteśmy również w trakcie przygotowania pozwu do sądu o nakazanie wydania pracownikom akcji Ministrowi Skarbu Państwa.
Proces restrukturyzacji PGNiG S.A. przygotowujący nasza Spółkę do prywatyzacji trwał od wielu lat i zakończył się po protestach w 2005 roku debiutem giełdowym i uzyskaniem przez Spółkę znacznych środków finansowych, które mały dać nam szansę na skuteczne konkurowanie z zagranicznymi firmami, zwiększenie krajowego wydobycia dla zahamowania znacznego wzrostu cen gazu i zabezpieczyć miejsca pracy naszym pracownikom. Środki te dopiero teraz przeznaczane są na zakup złóż na morzu Północnym, które wcale nie są formą dywersyfikacji, lecz jedynie poprawiają wizerunek firmy w oczach zachodnich firm, a już w żadnym stopniu nie wpłyną na stabilizację cen gazu. „ Aby napić się mleka, nie trzeba kupować mleczarni”.
Plany budowy gazociągu z Norwegii czy budowa terminala wcale nie musi być przedsięwzięciem komercyjnym, lecz ma służyć bezpieczeństwu energetycznemu kraju. Czy jednak za to bezpieczeństwo, koszty powinna ponosić jedynie nasza spółka i jej załoga. Zmiany legislacyjne
o zapasach ropy i gazu czy też o nadzorze właścicielskim nad spółkami skarbu Państwa, jak również przyjęta polityka dla przemysłu gazu ziemnego zrzucają koszty i całą odpowiedzialność za wieloletnie przedsięwzięcia na spółkę. A w sposób bezpośredni na pracujących w niej ludzi.
Dla załogi w tych dokumentach rząd nie przewidział nic. Jedynie determinacja związkowców w różnych formach działania jak również ponad pięćdziesiąt tysięcy skarg pracowników i emerytów branży doprowadziła do pojawienia się rozważań Premiera o konieczności znalezienia innych form rekompensaty z uwagi na interes społeczny. Rozważań nie popartych żadnym porozumieniem. Dotychczasowe doświadczenie nie pozwala nam ufać słownym deklaracjom i oczekujemy konkretnych rozwiązań dla 61 tysięcy pracowników , emerytów i rencistów PGNiG.
Może nim być zawarcie porozumienia przez wszystkie związki z Ministrem Skarbu Państwa i Ministrem Gospodarki oraz kontrasygnata Premiera, a także wprowadzanie konkretnych zmian legislacyjnych. Przygotowaliśmy i przedstawiliśmy właściwym urzędom konkretne rozwiązania do tych dokumentów.
Dnia 20.04.2006r upłynął zapisany w już zmienionym programie rządowym z 5.10.2004 roku i prospekcie emisyjnym 6 miesięczny okres od rozpoczęcia notowań akcji wyemitowanych w ramach podwyższenia kapitału, a Minister Skarbu Państwa nie zaoferował mniejszościowego pakietu akcji PGNiG S.A. należących do Skarbu Państwa. Program rządowy przed tym terminem nie został zmieniony, więc Minister Skarbu Państwa złamał prawo naruszając prawa pracownicze. Wobec powyższego delegaci central związkowych z upoważnienia załóg pracowniczych podjęli decyzję o rozpoczęciu wszelkich możliwych form protestu w trwającym sporze zbiorowym.
Po ostrzegawczym proteście w dniu 12 maja 2006 roku pod siedzibą Ministerstwa Skarbu Państwa porozumieliśmy się z Premierem Marcinkiewiczem o uzyskaniu akcji do lipca 2007 roku. Zmiana Premiera i przygotowanie założeń polityki dla przemysłu gazu ziemnego odsunęły w czasie te deklaracje a dziś je wykluczyły. Dzisiejsza Pikieta ma wskazać, że załoga dłużej biernie nie będzie oczekiwać na realizację jej praw.
Kwestie nie zakończenia procesu porządkowania własności majątku przesyłowego nie mogą być przeszkodą w rozwiązaniu uprawnień pracowniczych. Zapisy Statutu Spółki i prawo energetyczne dają pełnię praw Skarbowi Państwa w zarządzaniu spółką, a nagłaśniane publicznie obawy Ministra Gospodarki dotyczące bezpieczeństwa energetycznego państwa są przesadzone.
Do dnia dzisiejszego żaden podmiot nie skupił 5 % akcji i zmieniane prawo coraz skutecznej broni uprawnień Państwa w spółkach o istotnym znaczeniu.
Dlatego też Komitet Strajkowy domaga się natychmiastowego podjęcia konkretnych rozmów z centralami związkowymi, o różnych formach rozwiązania tego społecznego problemu.
Zapewniając właściwy rozwój spółki uważamy, że wszelkie zmiany organizacyjne nie mogą naruszyć jedności grupy kapitałowej, muszą gwarantować utrzymanie wartości spółki i respektowania praw pracowniczych. To załoga tej spółki poniosła z tytułu prywatyzacji koszty społeczne związane z redukcją 13 tysięcy miejsc pracy. To załoga GK PGNiG w wyniku restrukturyzacji pracuje na granicach bezpieczeństwa. Będąc w imię właściwego rozwoju polskiej energetyki pionierami prywatyzacji, czujemy się oszukani przez Rząd RP. Ogólne nasze postulaty zawarte zostały w przygotowanych petycjach, które zamierzamy wręczyć Ministrowi Gospodarki, Skarbu Państwa, Premierowi i Marszałkowi Sejmu podczas manifestacji.
Poza drogą prawną, czyli złożeniem pozwów sądowych o złamaniu zapisów wcześniejszego programu rządowego z 5.10.2004 roku w którym w terminie 6 miesięcy zakładało się zaoferowanie mniejszościowego pakietu akcji należących do Skarbu Państwa pracownikom, emerytom i rencistom PGNiG w wyniku braku rozwiązań rządowych ,przystąpimy do ewentualnych wyłączeń gazu dłużnikom PGNiG jak również rozpoczniemy przygotowania do strajku generalnego na terenie całej polski.
Podsumowując powyższą informację Komitet Strajkowy PGNIG S.A
ŻĄDA:
1) WPROWADZENIA DO USTAWY „o nadzorze właścicielskim nad spółkami z udziałem Skarbu Państwa oraz o przekształceniach własnościowych” ZAPROPONOWANYCH PRZEZ ZWIĄZKI ZAWODOWE ZMIAN I SKIEROWANIE GO DO SZYBKICH PRAC
W SEJMIE.
2) ZAWARCIA ZE ZWIĄZKAMI ZAWODOWYMI POROZUMIENIA W SPRAWIE DALSZEJ WSPÓŁPRACY I DOKOŃCZENIA PROCESU RESTRUKTURYZACJI PRZY ZABEZPIECZENIU PRAW PRACOWNIKÓW DO AKCJI LUB OTRZYMANIA REKOMPENSATY I ZACHOWANIA JEDNOŚCI I WARTOŚCI SPÓŁKI.
3) NIEZWŁOCZNEGO OKREŚLENIA TERMINU ZBYCIA JEDNEJ AKCJI SPÓŁKI PGNIG S.A. NALEŻĄCEJ DO SKARBU PAŃSTWA LUB URUCHOMIENIA INNYCH FORM REKOMPENSATY.
4) WYRAŻENIA ZGODY NA PRZEKROCZENIE WSKAŹNIKA WZROSTU PŁAC
W CELU UTRZYMANIA W FIRMIE WYSPECJALIZOWANEJ KADRY.
Poza kwestiami prawnymi niezbędnymi dla otrzymania należnych akcji lub równowartości świadczenia dokładamy żądania pracownicze tj. stworzenia możliwości zwiększenia wskaźnika płacowego w spółkach prowadzących procesy restrukturyzacji. Dla zagwarantowania nieprzerwanej
i bezpiecznej pracy jak również bezpiecznych dostaw gazu dla odbiorców celem zatrzymania emigrujących pracowników na dotychczasowych stanowiskach musimy mieć możliwość zwiększenia rządowego wskaźnika wzrostu płac.
Tymi żądaniami wpisujemy się również w politykę naszych Krajowych Central związkowych, że wzrost gospodarczy powinien przekładać się na wzrost płac.
Podpisane porozumienie powinno mieć formę Pakietu Socjalnego i niedotrzymanie realizacji powyższych punktów Petycji da załodze prawo do kontynuacji sporu zbiorowego i dochodzeń swych praw na drodze sądowej.
WSTĘPNY PROGRAM MANIFESTACJI
(ewentualne zmiany będą uzależnione od decyzji władz Miasta Warszawy)
godz. 11:00 przyjazd uczestników manifestacji do siedziby PGNiG S.A. (Warszawa, ul. Kasprzaka 25)
godz. 11:45 wiec pod siedzibą Spółki w sprawie wskaźnika wynagrodzeń na rok 2007
godz. 12:30 wyjazd autokarów na Plac Trzech Krzyży w Warszawie
godz. 13:00 manifestacja pod siedzibą Ministerstwa Gospodarki – wręczenie petycji
godz. 13:40 przemarsz pod siedzibę Sejmu RP – wręczenie petycji
Następnie przemarsz pod siedzibę Kancelarii Premiera Rządu RP – Al. Ujazdowskie, wystąpienia – złożenie petycji.
Planowane zakończenie manifestacji godz. 17:00 na Torwarze.
2007-03-26
27 marca 2007r. manifestacja POLSKIEGO GÓRNICTWA NAFTOWEGO I GAZOWNICTWA S.A.
Warszawa 27 marca 2007 roku
Informacja dla prasy.
Związkowa Komisja Koordynacyjna Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. skupiająca trzy Centrale Związków Zawodowych: tj. Federację Związków Zawodowych Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, NSZZ „Solidarność” Sekcję Krajową Górnictwa Naftowego i Gazownictwa oraz Sekcję Górnictwa Naftowego i Gazownictwa PZZ „Kadra” – przekształcone w Komitet Strajkowy podjęły decyzję o zorganizowaniu MANIFESTACJI w dniu 27 marca br. w Warszawie jako ostatniej formy wywarcia pokojowego nacisku na rząd RP. Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że nie rozmowy przy stole, ale jedynie podjęcie radykalnych działań protestacyjnych jest skuteczne dla obrony interesów pracowniczych. Niestety kolejny raz zmuszeni jesteśmy zamiast rozmów przy stole prowadzonych przez Rząd RP ze związkami zawodowymi, do wyprowadzania ludzi na ulice. Wobec braku dialogu społecznego w tym znalezienia przez Rząd RP rozwiązań dotyczących gwarantowanych praw pracowniczych do akcji swojej firmy, kolejnym krokiem może być ograniczanie dostaw gazu dla dużych klientów, czy też pod naciskiem wielotysięcznej załogi strajk generalny. Oczekujemy również na wyznaczenie daty rozprawy sądowej o anulowanie Uchwały WZA w sprawie zmian w Statucie PGNiG S.A. dającej możliwość działania właścicielskiego na szkodę spółki akcyjnej. Jesteśmy również w trakcie przygotowania pozwu do sądu o nakazanie wydania pracownikom akcji Ministrowi Skarbu Państwa.
Proces restrukturyzacji PGNiG S.A. przygotowujący nasza Spółkę do prywatyzacji trwał od wielu lat i zakończył się po protestach w 2005 roku debiutem giełdowym i uzyskaniem przez Spółkę znacznych środków finansowych, które mały dać nam szansę na skuteczne konkurowanie z zagranicznymi firmami, zwiększenie krajowego wydobycia dla zahamowania znacznego wzrostu cen gazu i zabezpieczyć miejsca pracy naszym pracownikom. Środki te dopiero teraz przeznaczane są na zakup złóż na morzu Północnym, które wcale nie są formą dywersyfikacji, lecz jedynie poprawiają wizerunek firmy w oczach zachodnich firm, a już w żadnym stopniu nie wpłyną na stabilizację cen gazu. „ Aby napić się mleka, nie trzeba kupować mleczarni”.
Plany budowy gazociągu z Norwegii czy budowa terminala wcale nie musi być przedsięwzięciem komercyjnym, lecz ma służyć bezpieczeństwu energetycznemu kraju. Czy jednak za to bezpieczeństwo, koszty powinna ponosić jedynie nasza spółka i jej załoga. Zmiany legislacyjne
o zapasach ropy i gazu czy też o nadzorze właścicielskim nad spółkami skarbu Państwa, jak również przyjęta polityka dla przemysłu gazu ziemnego zrzucają koszty i całą odpowiedzialność za wieloletnie przedsięwzięcia na spółkę. A w sposób bezpośredni na pracujących w niej ludzi.
Dla załogi w tych dokumentach rząd nie przewidział nic. Jedynie determinacja związkowców w różnych formach działania jak również ponad pięćdziesiąt tysięcy skarg pracowników i emerytów branży doprowadziła do pojawienia się rozważań Premiera o konieczności znalezienia innych form rekompensaty z uwagi na interes społeczny. Rozważań nie popartych żadnym porozumieniem. Dotychczasowe doświadczenie nie pozwala nam ufać słownym deklaracjom i oczekujemy konkretnych rozwiązań dla 61 tysięcy pracowników , emerytów i rencistów PGNiG.
Może nim być zawarcie porozumienia przez wszystkie związki z Ministrem Skarbu Państwa i Ministrem Gospodarki oraz kontrasygnata Premiera, a także wprowadzanie konkretnych zmian legislacyjnych. Przygotowaliśmy i przedstawiliśmy właściwym urzędom konkretne rozwiązania do tych dokumentów.
Dnia 20.04.2006r upłynął zapisany w już zmienionym programie rządowym z 5.10.2004 roku i prospekcie emisyjnym 6 miesięczny okres od rozpoczęcia notowań akcji wyemitowanych w ramach podwyższenia kapitału, a Minister Skarbu Państwa nie zaoferował mniejszościowego pakietu akcji PGNiG S.A. należących do Skarbu Państwa. Program rządowy przed tym terminem nie został zmieniony, więc Minister Skarbu Państwa złamał prawo naruszając prawa pracownicze. Wobec powyższego delegaci central związkowych z upoważnienia załóg pracowniczych podjęli decyzję o rozpoczęciu wszelkich możliwych form protestu w trwającym sporze zbiorowym.
Po ostrzegawczym proteście w dniu 12 maja 2006 roku pod siedzibą Ministerstwa Skarbu Państwa porozumieliśmy się z Premierem Marcinkiewiczem o uzyskaniu akcji do lipca 2007 roku. Zmiana Premiera i przygotowanie założeń polityki dla przemysłu gazu ziemnego odsunęły w czasie te deklaracje a dziś je wykluczyły. Dzisiejsza Pikieta ma wskazać, że załoga dłużej biernie nie będzie oczekiwać na realizację jej praw.
Kwestie nie zakończenia procesu porządkowania własności majątku przesyłowego nie mogą być przeszkodą w rozwiązaniu uprawnień pracowniczych. Zapisy Statutu Spółki i prawo energetyczne dają pełnię praw Skarbowi Państwa w zarządzaniu spółką, a nagłaśniane publicznie obawy Ministra Gospodarki dotyczące bezpieczeństwa energetycznego państwa są przesadzone.
Do dnia dzisiejszego żaden podmiot nie skupił 5 % akcji i zmieniane prawo coraz skutecznej broni uprawnień Państwa w spółkach o istotnym znaczeniu.
Dlatego też Komitet Strajkowy domaga się natychmiastowego podjęcia konkretnych rozmów z centralami związkowymi, o różnych formach rozwiązania tego społecznego problemu.
Zapewniając właściwy rozwój spółki uważamy, że wszelkie zmiany organizacyjne nie mogą naruszyć jedności grupy kapitałowej, muszą gwarantować utrzymanie wartości spółki i respektowania praw pracowniczych. To załoga tej spółki poniosła z tytułu prywatyzacji koszty społeczne związane z redukcją 13 tysięcy miejsc pracy. To załoga GK PGNiG w wyniku restrukturyzacji pracuje na granicach bezpieczeństwa. Będąc w imię właściwego rozwoju polskiej energetyki pionierami prywatyzacji, czujemy się oszukani przez Rząd RP. Ogólne nasze postulaty zawarte zostały w przygotowanych petycjach, które zamierzamy wręczyć Ministrowi Gospodarki, Skarbu Państwa, Premierowi i Marszałkowi Sejmu podczas manifestacji.
Poza drogą prawną, czyli złożeniem pozwów sądowych o złamaniu zapisów wcześniejszego programu rządowego z 5.10.2004 roku w którym w terminie 6 miesięcy zakładało się zaoferowanie mniejszościowego pakietu akcji należących do Skarbu Państwa pracownikom, emerytom i rencistom PGNiG w wyniku braku rozwiązań rządowych ,przystąpimy do ewentualnych wyłączeń gazu dłużnikom PGNiG jak również rozpoczniemy przygotowania do strajku generalnego na terenie całej polski.
Podsumowując powyższą informację Komitet Strajkowy PGNIG S.A
ŻĄDA:
1) WPROWADZENIA DO USTAWY „o nadzorze właścicielskim nad spółkami z udziałem Skarbu Państwa oraz o przekształceniach własnościowych” ZAPROPONOWANYCH PRZEZ ZWIĄZKI ZAWODOWE ZMIAN I SKIEROWANIE GO DO SZYBKICH PRAC
W SEJMIE.
2) ZAWARCIA ZE ZWIĄZKAMI ZAWODOWYMI POROZUMIENIA W SPRAWIE DALSZEJ WSPÓŁPRACY I DOKOŃCZENIA PROCESU RESTRUKTURYZACJI PRZY ZABEZPIECZENIU PRAW PRACOWNIKÓW DO AKCJI LUB OTRZYMANIA REKOMPENSATY I ZACHOWANIA JEDNOŚCI I WARTOŚCI SPÓŁKI.
3) NIEZWŁOCZNEGO OKREŚLENIA TERMINU ZBYCIA JEDNEJ AKCJI SPÓŁKI PGNIG S.A. NALEŻĄCEJ DO SKARBU PAŃSTWA LUB URUCHOMIENIA INNYCH FORM REKOMPENSATY.
4) WYRAŻENIA ZGODY NA PRZEKROCZENIE WSKAŹNIKA WZROSTU PŁAC
W CELU UTRZYMANIA W FIRMIE WYSPECJALIZOWANEJ KADRY.
Poza kwestiami prawnymi niezbędnymi dla otrzymania należnych akcji lub równowartości świadczenia dokładamy żądania pracownicze tj. stworzenia możliwości zwiększenia wskaźnika płacowego w spółkach prowadzących procesy restrukturyzacji. Dla zagwarantowania nieprzerwanej
i bezpiecznej pracy jak również bezpiecznych dostaw gazu dla odbiorców celem zatrzymania emigrujących pracowników na dotychczasowych stanowiskach musimy mieć możliwość zwiększenia rządowego wskaźnika wzrostu płac.
Tymi żądaniami wpisujemy się również w politykę naszych Krajowych Central związkowych, że wzrost gospodarczy powinien przekładać się na wzrost płac.
Podpisane porozumienie powinno mieć formę Pakietu Socjalnego i niedotrzymanie realizacji powyższych punktów Petycji da załodze prawo do kontynuacji sporu zbiorowego i dochodzeń swych praw na drodze sądowej.
WSTĘPNY PROGRAM MANIFESTACJI
(ewentualne zmiany będą uzależnione od decyzji władz Miasta Warszawy)
godz. 11:00 przyjazd uczestników manifestacji do siedziby PGNiG S.A. (Warszawa, ul. Kasprzaka 25)
godz. 11:45 wiec pod siedzibą Spółki w sprawie wskaźnika wynagrodzeń na rok 2007
godz. 12:30 wyjazd autokarów na Plac Trzech Krzyży w Warszawie
godz. 13:00 manifestacja pod siedzibą Ministerstwa Gospodarki – wręczenie petycji
godz. 13:40 przemarsz pod siedzibę Sejmu RP – wręczenie petycji
Następnie przemarsz pod siedzibę Kancelarii Premiera Rządu RP – Al. Ujazdowskie, wystąpienia – złożenie petycji.
Planowane zakończenie manifestacji godz. 17:00 na Torwarze.
2007-03-26
Pozostałe działy w tej kategorii:
- Aktualności
- Kalendarium
- Szkolenia
Zobacz także:
Wniosek o nadanie odznaki "Za Zasługi dla OPZZ"
FLEXICURITY - in search for balance between flexibility and security of employment
Warszawa, 18-19 listopada 2008
Przydatne linki:
